21 August 2018, Tuesday
Tercüme Editörü
Wikiyours makaleleri İngilizce makalelerin Türkçe'ye çevrilmiş halleridir. İngilizce bilen herkes makale sahibi olabilir ve yaptığı çeviri miktarınca para kazanır.
Çeviri Yapmak İçin Makale Seçiniz
Makale yazmak için
bir kategori seçin
Düzeltme Öner

The Economist

İçindekiler
  1. The Economist dergisi hakkında bilgi
  2. The Economist dergisi misyonu
  3. The Economist tarihçesi
  4. The Economist dergisi yayın çizgisi
  5. The Economist dergisi tonu
  6. The Economist dergisi basım aralığı
  7. Mektuplar
  8. The Economist dergisi özellikleri
  9. The Economist ödülleri
  10. Sansür
  11. Eleştiri, suçlama ve övgü

The Economist dergisi hakkında bilgi

The Economist, Economist Group'a ait olan dergi formatında ve İngilizce yayınlanan haftalık gazetedir. Londra'daki ofislerde düzenlenmektedir. Dergi, kurucusu James Wilson tarafından Eylül 1843'te sürekli olarak yayınlanmaya başladı. 2015 yılında haftalık ortalama basımı 1,5 milyondan biraz fazlaydı ve bunun yarısı, ABD'de satıldı.

Bu yayın, Economist Group'a aittir. Economist Group'un %50'si, Rothschild ailesinin İngiliz şubesine ve holding şirketi Exor aracılığıyla Agnelli ailesine aittir. Geri kalan %50 ise, editörler ve personel de dahil olmak üzere özel yatırımcılarda bulunmaktadır. Rothschildlar ve Agnelliler, yönetim kurulunu temsil ederler. Bir vekil heyeti, kendi izni olmadan çıkarılamayan bir editörü resmi olarak görevlendirir. Ekonomist'in küresel bir vurgusu ve kapsamı olmasına rağmen, bünyesinde çalışan 75 gazetecinin yaklaşık üçte ikisi, Londra'nın Westminster ilçesinde yaşıyor. Economist Group, Mart 2016'ya kadar olan işletme karının 61 milyon sterlin olduğunu açıkladı. Eski büyük hissedarlar arasında Pearson PLC yer almaktadır.

Economist, görüşleri açısından, serbest ticaret, küreselleşme, serbest göç ve kültürel liberalizmi (eşcinsel evliliğinin veya uyuşturucunun yasal olmasını destekleme gibi) destekleyen klasik ve ekonomik liberalizm tutumunu benimser. Yayın kendisini, "Adam Smith ve David Hume'un Kaledonya liberalizminin bir ürünü" olarak nitelendirmektedir. Dergi, yüksek eğitimli okuyucuları hedef alır ve birçok etkili yöneticiyi ve politikacıyı içeren bir izleyici kitlesine hitap eder. Yayının CEO'su, ilk kez 1990'larda fark edilen ve 21. yüzyılın başında hızlanan bu yeni küresel değişimi, "kitlesel İstihbaratın yeni bir çağı" olarak nitelendirdi.

The Economist dergisi misyonu

Ekonomist'in misyonu, her sayının içerik sayfasında italik yazıyla yazılır. Ekonomist'in misyonunda derginin, "ileriye götüren zeka ile, engelleyen değersiz cehalet arasındaki ciddi rekabette" yer almak için ilk kez Eylül 1843'te yayınlandığı belirtilir.

The Economist tarihçesi

Ekonomist, İngiliz iş adamı ve bankacı James Wilson tarafından 1843 yılında, ithalat vergileri sistemi olan Corn Laws'un yürürlükten kaldırılmasını sağlamak için kuruldu. 5 Ağustos 1843'teki "gazete" için hazırlanan bir prospektüste, editörlerinin odaklanmasının istenildiği on üç alan belirtildi:

  • Özgür ticaret ilkelerinin, günün önemli konularına en belirgin şekilde uygulandığı asıl makaleler.
  • Dış antlaşmalar gibi geçici konuların bazı pratik, ticari, tarımsal veya yabancı başlıklarıyla ilgili makaleler. 
  • Fiyat, ücret, kira, döviz, gelir ve vergilerle ilgili yasaları kapsayan siyasi ekonominin temel ilkeleri üzerine bir makale. 
  • Ticaret, tarım ve serbest ticaret üzerine odaklanan parlamento haberleri. 
  • Serbest ticareti savunan popüler hareket haberleri ve açıklamaları. 
  • St. James, Metropolis, Eyaletler, İskoçya ve İrlanda Mahkemesinden gelen genel haberler. 
  • Mali düzenlemelerdeki değişiklikler, piyasaların durumu ve beklentileri, ithalat ve ihracat, yabancı haberler, imalat bölgelerinin durumu, önemli yeni mekanik gelişmelerin bildirimleri, demir yolları ve kamu şirketlerinin gelişimi, nakliye haberleri ve para piyasası gibi ticari konular. 
  • Jeoloji ve kimya uygulamaları da dahil olmak üzere tarımsal konular; yeni ve gelişmiş araçlar, hasatların, pazarların, fiyatların, yabancı pazarların ve İngiliz para birimi dövizlerinin durumu; Belçika, İsviçre ve diğer gelişmiş ülkelerdeki sürdürülen planların zaman zaman detaylı olarak gözden geçirilmesi. 
  • Ticaret, üretim, siyasi ve mali değişiklikleri içeren sömürge ve yabancı ülke başlıkları, kısıtlama ve korumanın zararlarına ilişkin açıklamalar ve serbest ilişkinin ve ticaretin avantajları da dahil olmak üzere diğer konular. 
  • Başlıca ticaret, imalat ve tarım için önemli alanları kapsayan hukuk haberleri. 
  • Başlıca ticaret, imalat ve tarımı kapsayan ve siyasal ekonomi, finans veya vergilendirme konusundaki tüm tezlerin dahil olduğu kitaplar. 
  • Haftanın fiyatları ve istatistikleri ile birlikte ticari bir gazete. 
  • Dergisinin okuyucularından gelen yazılar ve sorular. 

Yayın, uzun zamandır "kamu görevlerinde en yetkin ve göze çarpan Batılı yayınlardan" biri olarak saygı görüyor. Bununla birlikte, Karl Marx için sosyalist kuramın formülasyonunda önemli bir mali ve ekonomik bilgi kaynağıydı; Marx, "Maliye aristokrasisinin Avrupa organı olan the London Economist'in, en belirgin şekilde bu sınıfın tutumunu tanımladığını" yazdı.

Yayının logosu, 1959 yılında Reynolds Stone tarafından tasarlandı.

Ocak 2012'de Ekonomist, 1942'de Birleşik Devletler ile ilgili bir bölümün yayımlanmasından bu yana ilk defa Çin'e ayrılmış yeni bir haftalık bölüm başlattı.

Ağustos 2015'te Economist Group, 5 milyon hissesini Pearson'dan satın aldı (284 milyon $ değerinde). Pearson'un geri kalan hisseleri (447 milyon $ değerinde) Exor'a satıldı.

The Economist editörleri

Ekonomist'in editörleri:

  • James Wilson, 1843-1857 (Herbert Spencer, 1848'den 1853'e kadar alt editördü.)
  • Richard Holt Hutton, 1857-1861 
  • Walter Bagehot, 1861-1877 
  • Daniel Conner Lathbury, 1877-1881 ( Inglis Palgrave'le birlikte) 
  • Inglis Palgrave, 1877-1883 (Daniel Conner Lathbury'la birlikte) 
  • Edward Johnstone, 1883-1907 
  • Francis Wrigley Hirst, 1907-1916 
  • Hartley Withers, 1916-1921 
  • Sir Walter Layton, 1922-1938 
  • Geoffrey Crowther, 1938-1956 
  • Donald Tyerman, 1956-1965 
  • Sir Alastair Burnet, 1965-1974 
  • Andrew Knight, 1974-1986 
  • Rupert Pennant-Rea, 1986-1993 
  • Bill Emmott, 1993-2006 
  • John Micklethwait, 2006-2014 
  • Zanny Minton Beddoes, 2015'ten günümüze 

The Economist dergisi yayın çizgisi

Haber dergisi kurulduğunda "ekonomizm" terimi, günümüzde "ekonomik liberalizm" olarak adlandırılacak olan alanı belirtti. Ekonomist, genellikle serbest ticareti, küreselleşmeyi ve serbest göçü desteklemektedir. Aktivist ve gazeteci George Monbiot bunu, bazen "daha uygun" olduğu yerlerde Keynesyen ekonomi önermesi kabul edilirken, neo-liberal olarak nitelendirmektedir. Haber dergisi, küresel ısınmayla savaşmak için bir karbon vergisi önerir. Eski bir editör olan Bill Emmott'a göre, "Ekonomist'in felsefesi, muhafazakar değil her zaman liberal olmuştur". Bireysel katılımcılar, çeşitli görüşler sunarlar. Ekonomist, merkez bankaları vasıtasıyla bankaların ve diğer önemli şirketlerin desteklenmesini önerir. Bu ilke, daha sınırlı bir biçimde, İngiltere Merkez Bankası'nın zorluk çeken büyük bankaları desteklemesi gerektiğini savunan Ekonomist'in üçüncü editörü Walter Bagehot'a kadar izlenebilir. Karl Marx Ekonomist'i, "finans aristokrasisinin Avrupa organı" olarak nitelendirdi.

Haber dergisi, eşcinsel evliliklerin tanınması, uyuşturucuların yasallaştırılması, yakın tarihli bir haberde ABD vergi modelinin eleştirilmesi ve örneğin kamuoyunda sigara içilmesi gibi bazı sağlıkla ilgili hükumet düzenlemelerinin desteklenmesi gibi, sosyal konularda liberal nedenleri desteklemektedir. Ekonomist, sürekli olarak misafir işçi programlarını, ebeveynlerin okul seçimini ve afları desteklemektedir. Dergi, bir keresinde Tanrı'nın "ölüm ilanını" da yayınladı. Ekonomist, silah denetimini destekleme konusunda da uzun bir geçmişe sahiptir.

Ekonomist, İngiltere'deki genel seçim zamanında hem İşçi Partiyi (2005'te) hem de Muhafazakar Partiyi (2010 ve 2015'te), Birleşik Devletler'de hem Cumhuriyetçi hem de Demokrat adayları destekledi. Economist.com duruşunu şu şekilde sürdürüyor:

Ekonomist, serbest ticaret ve serbest piyasaların yanı sıra neye inanıyor? "Ekonomist kendisini, Radikalist olarak görmekten dolayı memnundur."  Geoffrey Crowther'ın [ Ekonomist editörü, 1938-1956] 1955'te söylediği söz, bugün de geçerlidir. Ekonomist kendini, ayrıcalığın, gösterişin ve öngörülebilirliğin karşıtı olarak görüyor. Ekonomist, Ronald Reagan ve Margaret Thatcher gibi muhafazakarları desteklemektedir. Vietnam'da, Amerikalıları destekledi. Ancak Harold Wilson ve Bill Clinton'ı da destekledi ve son zamanlardaki silah kontrolü ve eşcinsel evliliğinin yanı sıra ceza reformuna ve dekolonizasyona olumlu bakarken ölüm cezasına karşı olunması gibi çeşitli liberal olayları destekledi.

Ekonomist, insanları ve ülkeleri sıklıkla yolsuzluk veya sahtekarlıktan dolayı suçlar. Örneğin son yıllarda, Dünya Bankası başkanı Paul Wolfowitz'i, İtalya Başbakanı Silvio Berlusconi'yi (Ekonomist'i, Ecommunist olarak isimlendirdi), Kongo Demokratik Cumhuriyeti'nin bir dönem başkanı olan Laurent-Désiré Kabila'yı, Zimbabve Devlet Başkanı Robert Mugabe'yi ve Arjantin Cumhurbaşkanı Cristina Fernández de Kirchner'i eleştirdi. Ekonomist, Bill Clinton'ın görevini kötüye kullanmasından dolayı görevden alınması için ve Ebu Garib'e işkence edilmesinin ve mahkum suistimalinin ortaya çıkarılmasının ardından Donald Rumsfeld'ın istifası için çağrıda bulundu. Ekonomist başta ABD önderliğindeki Irak işgaline şiddetle destek verdiyse de, daha sonra operasyonu "baştan savma" olarak nitelendirdi ve Bush Yönetimi'nin savaşı ele alış biçimini eleştirdi. Bununla birlikte, 2007 yılında kısa vadede geri çekilmesi sorumsuzluk olacağını da belirtti. 2004 seçimlerinde editörler, "gönülsüz olarak" John Kerry'ye destek verdiler. 2008 ABD seçimlerinde Ekonomist, seçim arifesinde konuyu derginin ön kapağında kullanarak Barack Obama'nın adaylığını destekledi. 2012 ABD seçimlerinde, Obama'yı ekonomi, dış politika ve sağlık konularında tercih ettiklerini, ancak onu Romney'ye karşı olumsuz bir kampanya yürütmesinden ve ticareti zayıf değerlendirmesinden dolayı eleştirdiklerini söyleyerek tekrar destekledi.

The Economist dergisi tonu

Dergi, birçok bireysel yazara sahip olmasına rağmen, uygulamada sayfalarındaki makalelerin çoğu tek bir yazar tarafından yazılmış gibi keskin, sade ve kesin bir dil kullanımıyla düzgün bir ses sağlar.

Ekonomist'in ekonomiyi ele alış biçiminin, klasik iktisadın temel kavramlarına benzer bir çalışma olduğu varsayılır. Örneğin bu biçim, görünmez el, makroekonomi ya da talep eğrisi gibi terimleri açıklamaz ve karşılaştırmalı avantaj teorisini açıklamak için yalnızca altı ya da yedi kelime kullanır. Ekonomik makaleler, okuyucuların eğitimli kişiler olduğunu varsaymaz ancak kendini eğiten kişilerin erişebilmesini amaçlar. Genellikle kısa Fransızca (ve Almanca) alıntıları veya cümleleri tercüme etmez. Bununla birlikte, iyi bilinen başlıkların veya şirketlerin niteliğini açıklar. Örneğin, "Goldman Sachs, bir yatırım bankası" yazar.

Birçok makale, biraz mizah içerir. Resim başlıkları genellikle mizahi kelime oyunlarıdır ve harfler bölümü genelde garip veya eğlenceli bir kelimeyle sonuçlanır. Mizahla ilgili bu çabalar, bazen karışık tepkilere neden olabilmektedir. Örneğin, 20 Eylül 2003 tarihli sayının kapağında, Cancún'daki WTO (World Trade Organization-Dünya Ticaret Örgütü) bakanlar toplantısı üzerine bir hikaye yer alıyordu ve orta parmağını gösteren bir kaktüs vardı. Bunun üzerine okuyucular, hem pozitif hem de negatif görüşler gönderdiler.

Editöryal bakış açısı

Makaleler sıklıkla editöryal bir duruş sergiler ve neredeyse hiçbir zaman yazarın ismini taşımazlar. Yazıda editörün adı bile (2015 yılında Zanny Minton Beddoes'ten beri) yer almaz. Bir editörün görev süresi boyunca imzaladığı tek makalenin, görevden ayrılmasından dolayı yazılmış olan makale olması uzun zamandır devam eden bir gelenektir. Bir parçanın yazarı, belli şartlar altında isimlendirilir. Bu şartlar arasında, dikkat çeken kişilerin, fikirlere katkıda bulunması için davet edilmeleri, Ekonomist gazetecilerinin özel haber derlemeleri (önceden anketler olarak bilinirlerdi), İnceleme Yılı Özel Sayısı ve bir kitap incelemesi üzerinde çıkar çatışması olasılığını vurgulanması bulunur. Ekonomist editörlerinin ve muhabirlerinin isimleri, web sitesinin medya sayfalarında bulunabilir. Çevrimiçi bloglar, yazarın baş harfleriyle imzalanır ve yazarların, üyeliğini kişisel web sitelerinde göstermelerine izin verilir. Ekonomist'in isimsiz yazarlarından biri, "Bu yaklaşımın hataları yok değil. Örneğin,"J.P." baş harflerini içeren dört yazarımız var. Ancak bu yaklaşım, toplu anonimlik ve tam künye arasındaki en iyi uzlaşmadır" yazdı.

Editörler bu olayın, toplu ses ve kişiliğin, bireysel gazetecilerin kimliklerinden daha önemli olduğu için ve işbirlikçi bir çabayı yansıtmasından dolayı gerekli olduğunu söylüyor. Çoğu makalede, yazarlar kendilerini "sizin muhabiriniz" veya "gözden geçiren" olarak isimlendirir. Başlıklı görüş yazarları, kendilerini başlıkla isimlendirme eğilimdedir. Dolayısıyla, "Lexington" köşe yazısındaki bir cümle, "Lexington'a bilgi verildi" şeklinde okunabilir.

Amerikalı yazar Michael Lewis derginin editör gizliliğini, gençleri ve yazılarının deneyimsizliğini gizlemek için bir araç olarak niteleyerek eleştirmektedir. 1991 yılında Lewis bunun hakkında: "Bu dergi, yetişkin gibi davranan gençler tarafından yazılıyor... Eğer Amerikalı okuyucular, derginin ekonomik uzmanlarının sivilceli yüzlerini görselerdi, aboneliklerini sürüler halinde iptal ederlerdi" sözlerini yazdı. Bireysel makalelerin anonim olarak yazılmasına rağmen, Ekonomist yazarlarının kim olduğu konusunda hiçbir gizlilik bulunmamaktadır. Çünkü yazarlar, sosyal ağ hesapları aracılığıyla kamuoyuna açıklanmaktadır.

John Ralston Saul Ekonomist'i, "düşüncelerden çok tarafsız gerçekleri gösterdiği illüzyonunu oluşturmak için makalelerini yazan gazetecilerin isimlerini saklayan dergi" olarak tanımlıyor. "Reform öncesi Katolikliği anımsatan bu satış tekniği, kaçınılmazlık ve doğruluk görünüşü altında sunulan tahminlere ve hayali gerçeklere en çok verilen sosyal bilimin adını taşıyan bir yayında pekte şaşırtıcı değil. Kurumsal yöneticinin İncil'i bilgelik olarak alması, idari bir medeniyetin günlük ekmeğidir."

The Economist dergisi basım aralığı

Ekonomist'in yayınlarının her birinin resmi tarih aralığı, bir Cumartesi gününden sonraki Cuma'ya kadar sürüyor. Ekonomist, her hafta yeni içeriğini çevrimiçi olarak, resmi yayından önce Perşembe akşamı yaklaşık 21:00'da yayınlıyor.

1877 yılında yayın sirkülasyonu 3.700'dü. Bu rakam, 1920'de 6.000'e yükseldi. Sirkülasyon, 1945'ten sonra hızla arttı ve 1970 yılında 100.000'e ulaştı.

Sirkülasyon, Audit Bureau of Circulations (Sirkülasyon Denetim Bürosu-ABC) tarafından denetlenir. 1960'da yaklaşık 30.000 olan rakam, 2000 yılında 1 milyona, 2016'da yaklaşık 1,3 milyona yükseldi. 2007 yılında Kuzey Amerika içindeki satışlar, toplamın yaklaşık yüzde 54'ünü, İngiltere'deki satışlar toplamın yüzde 14'ünü ve Avrupa'dakiler ise yüzde 19'unu oluşturuyordu. Ekonomist, hem abonelerinin hem de gazete ajanslarının bulunduğu 200'den fazla ülkede satış yaptığını iddia ediyor. Amerikalı okuyucularının üçte ikisinden, yılda 100.000 dolardan fazla kazanıyor.

Ekonomist, bir keresinde sınırlı sirkülasyonundan dolayı övündü. 1990'ların başında "Ekonomist-milyonlarca insan tarafından okunmayan" sloganını kullandı. Eski bir editör olan Geoffrey Crowther, "Gazetecilik tarihinde hiçbir yayın, çok az kişi tarafından bu kadar uzun bir süre okunmamıştır." diye yazdı.

The Economist Newspaper Limited, The Economist Group'un tamamına sahip olduğu bir yan kuruluşudur. Grubun yayınları arasında CFO marka ailesinin yanı sıra her yıl düzenlenen The World in ..., her iki ayda bir yayınlanan 1843 dergisi, European Voice ve Roll Call yer alıyor. Sir Evelyn Robert de Rothschild, 1972'den 1989'a kadar şirketin başkanlığını yaptı.

Mektuplar

Ekonomist sıklıkla üst düzey iş adamlarından, politikacılardan, büyükelçilerden ve çeşitli devlet daireleri, sivil toplum örgütleri ve lobilerin sözcülerinden gelen mektupları alır. Hepsinden gelen iyi veya kötü düşünceler değerlendirilir ve tartışmalı konular sıklıkla bir sürü mektubun gelmesine neden olur. Örneğin, Ocak 2005'te yayınlanan kurumsal sosyal sorumluluk araştırması Oxfam, the World Food Programme, United Nations Global Compact, BT Grubu Başkanı, Shell eski Direktörü ve  the UK Institute of Directors tarafından büyük ölçüde eleştirel mektupların gelmesine neden oldu.

Gelen mektupların çoğu, derginin duruşunu veya olayları yorumlamasını eleştirir. Ekonomist, Amnesty International'ı (Uluslararası Af Örgütü) ve insan haklarını 24 Mart 2007 tarihli sayısında genel olarak eleştirdikten sonra, Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komisyonu'ndan gelen bir mektubunda dahil olduğu, insan haklarını destekleyen bir çok mektubun yanı sıra Amnesty'den de sert bir eleştiri mektubu aldı. Singapur hükumeti gibi rejimler içindeki yetkililerden gelen tebliğler, editöryal bağımsızlıktan ödün vermeksizin yanıt verme hakkı yasalarına uymak için rutin olarak basılır.

Ekonomist tarafından yapılan herhangi bir yorum için, yayınlanan herhangi bir mektubun tarafını tutması son derece nadirdir. Haber dergisinde basılan mektuplar genelde 150 ile 200 kelime arasındadır (ve ilk kadın editör olan Zanny Minton Beddoes'un editörlüğüne kadar "Sir" hitabıyla başladı; şu an hiçbir hitap eki yoktur). İşlemin değiştirilmesinden önce, çevrimiçi makalelere yapılan tüm yanıtlar genellikle "The Inbox'ta" yayınlandı. Günümüzde yorumlar doğrudan, her makalenin altında yapılabilir.

The Economist dergisi özellikleri

Ekonomist'in odak noktası, dünya olayları, siyaset ve ticarettir. Ancak bilim ve teknoloji, kitaplar ve sanatlar üzerine de düzenli bölümler yürütüyor. Yayın, yaklaşık iki haftada bir belirli bir konuda derinlemesine özel bir haber içerir. Ülkeler ve Bölgeler, İşletme, Finans ve Ekonomi, Bilim ve Teknoloji ve Diğerleri, beş ana kategorisidir. Ekonomist her üç ayda bir, Technology Quarterly veya TQ olarak isimlendirilen bir teknoloji haberi yayınlar. Bu, bilim ve teknolojideki son trendler ve gelişmelere odaklanan özel bir bölümdür.

Temmuz 2007'den bu yana, Perşembe günleri saat 21:00'da çıkan haber dergisinin tam bir sesli yayını da bulunur. Ekonomist'in sesli yayını, üretim şirketi Talking Issues tarafından üretilir. Şirket, İngiltere dergisindeki fazladan sayfaları da içeren haber dergisinin tam metnini mp3 formatında kaydeder. Haftalık 130 MB'lık dosya indirmesi, aboneler için ücretsizdir. Bununla birlikte abone olmayanlar, ücret karşılığında kullanabilir.

Yayın yazarları, en fazla bilgiyi sınırlı bir alanda vermeyi amaçlayan sıkı bir stili benimser. The Atlantic'in yayıncısı David G. Bradley,bu formülü "kısa ve öz ifade edilen tutarlı bir dünya görüşü" olarak niteledi.

Ekonomist'te, ekonomik istatistikleri bölümü vardır. İstihdam istatistikleri gibi tablolar her hafta yayınlanır ve özel istatistiksel de bulunur. Dergi, İngiliz haftalık yayınları arasında resmi istatistiklerin güvenilir bir şekilde sunulması konusunda benzersizdir ve uluslararası istatistikler sıralamaları, belirleyici olmaktadır. Buna ek olarak Ekonomist, farklı ülkelerdeki hamburgerlerin fiyatını para birimlerinin satın alma gücünün gayri resmi bir ölçüsü olarak kullanan, ilk olarak 1986'da yayınladığı Big Mac Endeksi ile de biliniyor.

Yayın, başlıkları konularını yansıtan birkaç görüş köşe yazısına sahiptir:

  • Analects (Konuşmalar-Çin) - Konfüçyüs sözlerinin bir koleksiyonu olan The Analects'in (Konuşmalar) adını taşıyan bu köşe yazısı, Şubat 2012'de oluşturuldu.
  • Bagehot (İngiltere) - isim 19. yüzyıl İngiliz anayasa uzmanı ve Ekonomist'in ilk editörlerinden olan Walter Bagehot'tan gelir. Temmuz 2010'dan Haziran 2012'ye kadar, David Rennie tarafından yazıldı. Temmuz 2015'ten itibaren Jeremy Cliffe tarafından yazılmaktadır. 
  • Bello (Latin Amerika) - İsim, Şili'de yaşayan ve çalışan bir diplomat, şair, yasa koyucu ve filozof olan Andrés Bello'dan gelir. Köşe yazısı, Ocak 2014'te oluşturuldu ve Michael Reid tarafından yazılmaktadır. 
  • Charlemagne (Avrupa) - İsim, Frank İmparatoru Charlemagne'den gelir. Tom Nuttall tarafından yazılmaktadır. Daha önce David Rennie (2007-2010) ve Anton La Guardia (2010-2014) tarafından yazıldı. 
  • Lexington (Amerika Birleşik Devletleri) - İsim, Amerikan Bağımsızlık Savaşı'nın başlangıcı olan Massachusetts'in Lexington şehrinden gelir. Haziran 2010'dan 2012 yılının Mayıs ayındaki araba kazasında ölümüne kadar, Peter David tarafından yazıldı. 
  • Buttonwood (Finans) - İsim, eski Wall Street tüccarlarının toplandığı çınar ağacından (buttonwood) gelir. Köşe yazısı Eylül 2006'ya kadar, yalnızca çevrimiçi olarak yayınlandı. Ancak günümüzde baskıda da yer alıyor ve Philip Coggan tarafından yazılıyor. 
  • Banyan (Asya) - banyan ağacının adını taşıyan bu köşe yazısı, Nisan 2009'da oluşturuldu. Yazı, Asya kıtasındaki çeşitli konulara yoğunlaşır ve Dominic Ziegler tarafından hazırlanır. 
  • Baobab (Afrika ve Orta Doğu) - İsim, Baobab ağacından gelir. Köşe yazısı, Temmuz 2010'da oluşturuldu ve Afrika kıtasındaki çeşitli konularda yoğunlaşır. 
  • Babbage (Teknoloji) - İsim, mucit Charles Babbage'tan gelir. Köşe yazısı, Mart 2010'da oluşturuldu ve çeşitli teknolojik konularda yoğunlaşır. 
  • Prospero (Kitaplar ve sanatlar) - İsim, William Shakespeare'in Tempest adlı oyunundaki karakterden gelir. Köşe yazısı, kitapları incelemeleri ve sanatla ilgili konular üzerine yoğunlaşır. 
  • Oyun Teorisi (Spor) - İsim, belirli bir durumun sonuçlarını inceleyen istatistik biliminden gelir. Köşe yazısı, "sporda majör ve minöre" ve "oynadığımız ve izlediğimiz oyunların siyaseti, ekonomisi, bilimi ve istatistikleri" üzerine odaklanır. 
  • Schumpeter (İşletme) - İsim, ekonomist Joseph Schumpeter'den gelir. Köşe yazısı, Eylül 2009'da oluşturuldu ve Adrian Wooldridge tarafından yazılmaktadır. 
  • Johnson (Dil) - İsim, Samuel Johnson'dan gelir. Köşe yazısı, 2016'da tekrar yayınlanmaya başladı ve dil üzerine yoğunlaşır. 

Diğer düzenli yazılar arasında şunlar bulunur:

  • Face Value - İş dünyasının önde gelen insanlarına yoğunlaşır.
  • Free Exchange - Ocak 2012'de Economics Focus adlı köşe yazısının yerine oluşturuldu. Köşe yazısı genellikle, akademik araştırmaya dayalı genel ekonomiye yoğunlaşır. 
  • An obituary (Ölüm ilanı) - 1997'den beri Ann Wroe tarafından yazılmaktadır. 
  • Bilim ve sanat bölümleri 

Haber dergisi, perşembe günleri 18:00-19:00 saatleri arasında basıma giriyor ve ertesi gün pek çok ülkedeki gazete ajanslarına dağıtılmış oluyor. Dergi, dünyanın dört bir yanındaki yedi yerde basılır. Kendi web sitesinde "Bu haftanın basılı yayını" olarak bilinen bu dergi, çevrimiçi olarak görüntülenebilir. Bununla birlikte, yalnızca görüntülenen ilk beş makale ücretsizdir. 

Ekonomist, 2015'te ABD'nin ilk üniversite sıralamasını yayınladı. Sıralamada, "bir üniversitenin ekonomik değeri, öğrencilerinin mesleğinde ne kadar kazanacakları ve başka yerde okumuş olsalardı ne kadar kazanabilecekleri arasındaki boşluğa eşit" olarak tanımlanan karşılaştırılabilir ekonomik avantajlara odaklandı. ABD Eğitim Bakanlığı'ndan ("College Scorecard"-Üniversite Puan Kartı) konuyla ilgili "beklenen kazançlar" ve "medyan kazançlar" hesaplamasında uygulanan çoklu istatistiklerin katı kriterlerine dayanan kesin değerlendirme metodu, puan kartı kazançlarının verilerini, çoklu regresyon analizi aracılığıyla oluşturmak için uygulanmaktadır. Regresyon analizi, değişkenler arasındaki ilişkileri ölçmek için kullanılan ortak bir yöntemdir.

Ekonomist ayrıca, yıllık The World in [Year] yayınını üretir. Dergi bir yazar ödülüne de sponsorluk yapıyor.

The Economist ödülleri

İnovasyon Ödülleri

Ekonomist, biyobilim, bilgi işlem ve iletişim, enerji ve çevre, sosyal ve ekonomik yenilik, iş süreci yeniliği, tüketici ürünleri ve özel bir "sınır yok" kategorisinde yıllık "Ekonomist İnovasyon Ödüllerine" sponsorluk yapıyor. Program, 2002 yılından beri yapılmaktadır. Adaylar, 2-30 Nisan tarihleri ​​arasında seçilmektedir. Daha sonra ödül töreni, 15 Kasım'da yapılır. Seçimler aşağıdaki faktörlere göre yapılmaktadır:

  • Yeniliklerinin, şirketine sağladığı kazanç oranı veya genel olarak belirli bir olaya veya topluma olan ekonomik etkisi
  • Çalışmalarının pazardaki etkisi (veya tamamen yeni bir pazar alanı oluşturup oluşturmadığı) 
  • Yapılan yeniliğin etkisinin, yeni bir bilimi veya teknolojiyi oluşturması 

Yazı ödülü

1999 yılında Ekonomist, The World in 2050 (2050 yılında Dünya) adlı fütürist bir yazı yarışması düzenledi. The Royal Dutch/Shell'in ortak sponsorluğunda yapılan yarışmaya, 20.000 ABD doları değerinde birincilik ödülü ve yazının, Ekonomist'in yıllık yayını The World In'de yayınlanması dahildi. Dünya çapında 3000'den fazla yazı, bu amaçla kurulan bir web sitesi ve dünya genelindeki çeşitli Royal Dutch Shell ofisleri aracılığıyla gönderildi.

Seçim kurulu arasında Bill Emmott, Esther Dyson, Royal Dutch Shell'in eski başkanı Sir Mark Moody-Stuart ve bir İngiliz bilim adamı ve Lordlar Kamarası üyesi olan Matt Ridley yer alıyordu.

Sansür

Ekonomist'in otoriter rejimleri eleştiren bölümleri, sıklıkla bu ülkelerdeki yetkililer tarafından dergiden çıkarılır. Ekonomist, Singapur mahkemesinde, başarılıyla sonuçlanan bir dava açan Singapur'un iktidar partisi the People's Action (Halkın Aksiyonu) Partisi ile sürekli olarak zorluklar yaşıyor.

Ekonomist diğer birçok yayında olduğu gibi, Hindistan'da Keşmir'in haritasını her gösterdiğinde sansüre tabi tutuyor. Haritalar, Hint Gümrük yetkilileri tarafından "ne doğru, ne de otantik" olarak nitelenir. Yayınlar bazen gecikir ancak durdurulmaz.

Ekonomist 15 Haziran 2006'da, İran Körfezi'ni sadece "Körfez" olarak isimlendiren bir harita yayımladığında İran, Ekonomist'in ülkesinde satışını yasakladı. Bu isimlendirmenin politik önemi, Basra Körfezi'ndeki isim anlaşmazlığından gelir.

Başka bir olayda, Zimbabve hükumeti daha da ileri gitti ve Ekonomist'in muhabiri Andrew Meldrum'u içeri aldı. Hükumet Meldrum'u, bir kadının iktidardaki Zimbabwe African National Union-Patriotic Front (Zimbabve Afrika Ulusal Birliği - Yurtsever Taraftar) partisinin destekçileri tarafından öldürüldüğü yazıları için "yalan haber" yaptığını belirterek, bir tüzüğü ihlal etmekle suçladı. Daha sonra iddia geri çekildi ve muhabir sınır dışı edilmesi için beraat etti.

19 Ağustos 2013'te Ekonomist, Missouri Department of Corrections'ın (Missouri Düzeltme Dairesi) 29 Haziran 2013 sayılı dergisini sansürlediğine dair bir tebliğ aldı. Daire tarafından gönderilen mektuba göre, tutsakların dergiyi almasına izin verilmedi. Çünkü ilk olarak güvenlik için tehdit oluşturuyordu. İkincisi, suç eylemlerini kolaylaştırabilir veya teşvik edebilirdi. Üçüncüsü, bir suçlunun rehabilitasyonunu etkileyebilirdi.

Eleştiri, suçlama ve övgü

1991'de James Fallows The Washington Post'ta, Ekonomist'in vurgulamak istediği haber yöntemiyle çelişen editöryal hatları kullandığını iddia etti. 1999'da Andrew Sullivan New Republic'te, Ekonomist'in analizde ve özgün habercilikte eksikliklerini telafi etmek için "pazarlama taktiği" kullanmasını ve Amerika'nın kurumsal seçkinleri için bir tür "Reader's Digest" denmesini eleştirdi. Sullivan Ekonomist'in, ekonomik krizle ilgili iddiasının uzun vadede muhtemelen doğru olacağını kabul etse de (iki yıl sonra ABD pazarında kriz patlak verdi), ABD ekonomisinin içinde bulunduğu tehlikeyi büyük ölçüde abarttığını belirtti. ABD ekonomisinin o döneminde Dow Jones, 1998 İşçi Bayramı sırasında 7400'e düştü. Sullivan ayrıca Ekonomist'in editoryal açıdan sınırlı olduğunu belirtti çünkü birçok yazarının aynı üniversiteden (Oxford Üniversitesi, Magdalen Koleji) mezun olduğunu söyledi. The Guardian gazetesi, "Ekonomist'in yazarlarının, özelleştirme, serbestleşme ve liberalleşme gibi güvenilir üç püf nokta ile çözülemeyen siyasi veya ekonomik bir sorunu nadiren gördüğünü" yazdı.

2008 yılında Newsweek'in eski editörü Jon Meacham, Ekonomist'in özgün haber üzerine yapılan analize odaklanmasını eleştirdi.

Ekonomist 2012 yılında, Bangladeş Yüksek Mahkemesinin Adalet Bakanı Muhammed Nizamul Huq'un bilgisayarına girmekle suçlandı. Bu olayın Muhammed'i, Uluslararası Suçlar Mahkemesi başkanlığından istifa etmeye ittiği iddia edildi. Dergi, suçlamaları reddetti.

2014 yılında dergi, kölelik ve Amerikan kapitalizmi üzerine Edward Baptist tarafından yazılan kitaba sert bir eleştiri yaptı. Ekonomist, "kitaptaki siyahların neredeyse hepsinin kurban, beyazların ise kötü" olmasından dolayı kitabı eleştirdi. Baptist bu sert eleştiriyi, derginin "serbest piyasa tutuculuğu" teorilerine dayandırdı. Teori, "kar üretmedeki verimliliğin, başı ve sonu ölçülseydi her şeyin daha iyi olacağı fikriydi."

Ödüller

Chicago Tribune 2005 yılında Ekonomist'i, uluslararası haberleşme gücünü ve muhafazakar editöryal politikası ve haberciliği arasında tuttuğu duvarı belirterek en iyi İngilizce dergi seçti.