22 October 2018, Monday
Tercüme Editörü
Wikiyours makaleleri İngilizce makalelerin Türkçe'ye çevrilmiş halleridir. İngilizce bilen herkes makale sahibi olabilir ve yaptığı çeviri miktarınca para kazanır.
Çeviri Yapmak İçin Makale Seçiniz
Makale yazmak için
bir kategori seçin
Düzeltme Öner

Eurovision Şarkı Yarışması

İçindekiler
  1. Eurovision şarkı yarışması hakkında bilgi
  2. Eurovision şarkı yarışması tarihçesi
  3. Eurovision şarkı yarışması formatı
  4. Eurovision şarkı yarışmasına katılan ülkeler
  5. Eurovision şarkı yarışması ev sahipliği
  6. Eurovision şarkı yarışması kuralları
  7. Eurovision'a katılan ülkelerin sayısı
  8. Eurovision şarkı yarışması kazananları
  9. Yıldönümleri
  10. Eurovision'a eleştiriler ve tartışmalar
  11. Eurovision şarkı yarışmasına alternatif yarışmalar

Eurovision şarkı yarışması hakkında bilgi

Genelde Eurovision adı verilen Eurovision Şarkı Yarışması (Fransızca: Concours Eurovision de la chanson), bunu yayınlayan Eurovision ağı ile karıştırılmamalıdır. En uzun süre devam eden ve genel olarak üye olan ülkeler arasında yapılan uluslararası TV şarkı yarışmasıdır ve 1956 yılından bu yana Avrupa Yayın Birliği (EBU) üyesi konumundadır. Yarışma, 1951 yılından beri İtalya'da düzenlenen halen de devam eden Sanremo Müzik Festivaline dayanmaktadır.

Her katılımcı ülke, televizyon ve radyoda canlı yayınlanacak orijinal bir şarkı gönderir ve daha sonra rakiplerinin en popüler şarkılarını belirlemek için diğer ülkelerin şarkılarına oy verir. Yarışma, 1956 yılındaki açılışından bu yana altmış yıl boyunca her yıl yayınlanır ve dünyanın en uzun süren televizyon programlarından biridir. Ayrıca, son yıllarda 100 ile 600 milyon arasında uluslararası düzeyde ki seyirci sayıları ile dünyanın en çok izlenen spor dışı etkinliklerden biridir. Eurovision, Avrupa dışında ABD, Kanada, Yeni Zellanda ve Çin gibi yarışmaya katılmayan  birçok ülkede de yayınlandı. Avustralya 2015 yılında bir istisna yapılarak 60. yıl dönümü münasebeti ile konuk ülke olarak yarışmasına izin verildi. Kasım 2015 yılında EBU, Avustralya'nın 2015 yılındaki başarısından sonra 2016 yılı yarışmasına katılmaya davet edildiğini açıkladı. 2016 yılındaki başarısının ardından da Avustralya 2017 yılında tekrar yarışmaya davet edildi. Ayrıca 2000 yılından bu yana yarışmaya İnternet, Eurovision web sitesi aracılığıyla katılım mümkün olmaktadır. 

Eurovision Şarkı Yarışması'nı kazanmak, kazanan sanatçıların kariyerine kısa bir süre için destek sağlarken, nadiren uzun vadeli bir başarıya neden olur. ABBA (İsveç için 1974 yılında kazandı), Bucks Fizz (Birleşik Krallık için 1981 yılında kazandı) ve Celine Dion (İsviçre için 1988 yılında kazandı), hepsi kazanmalarından sonra dünya çapında kariyere ulaştılar.

İrlanda, yarışmayı yedi kez kazandı ve 1992, 1993, 1994 ve 1996 yıllarında beş yıl içinde dört kez kaydedilen en yüksek kazanma rekorunu elinde tuttu. Şu anki oylama sistemi altında en yüksek puanı alan Ukraynalı Jamala oldu. 2014 yılında İsveç'in başkenti Stockholm'de yapılan yarışma 534 puanla tamamlandı. 2009 yılında en yüksek puanı alan Norveç'li Alexander Rybak 387 puanla birinci olurken bu puan 1975 yılından 2015 yılına kadar süren önceki sistemin en yüksek puanı idi.

Eurovision şarkı yarışması tarihçesi

1950 yıllarında savaştan çıkan Avrupa kendisini yeniden inşa ettiğinde, İsviçre'de bulunan Avrupa Yayın Birliği (EBU), EBU ülkelerini bir "hafif eğlence programı" etrafında bir araya getirmenin yollarını aramak için geçici bir komite kurdu. Ocak 1955 yılında Monaco'da İsviçre televizyonunun başkanı Marcel Bezençon'la yaptığı bir komite toplantısında, komite, ülkelerin bir televizyon programına katılacağı uluslararası bir şarkı yarışması fikrini (başlangıçta İtalyan televizyon RAI tarafından Sergio Pugliese tarafından önerildi) ortaya koydu. Birliğin tüm ülkelerine eşzamanlı olarak iletilmesi karalaştırıldı. Yarışma, İtalya'da düzenlenen mevcut Sanremo Müzik Festivaline dayanıyordu ve o günlerde geniş bir alana yayılan uluslararası ağda birçok ülke için çok iddialı bir proje ve canlı yayınlanan teknolojik bir deney olarak görülüyordu. O dönemde uydu yayını olmadığından Eurovision Ağı karasal bir yayın ağı ile gerçekleşiyordu. "Eurovision Grand Prix" olarak bilinen konsept, 19 Ekim 1955ılında Roma'da yapılan bir toplantıda EBU Genel Kurulu tarafından onaylandı. İlk yarışmanın 1956 yılı baharında İsviçre'nin Lugano kentinde gerçekleşmesi kararlaştırıldı. "Eurovision" ismi, ilk kez 1951 yılında Londra Evening Standard'da İngiliz gazeteci George Campey'nin EBU şebekesi ile bağlantılı olarak kullanıldı.

İlk yarışma 24 Mayıs 1956 yılında İsviçre'nin Lugano kentinde yapıldı. Her biri iki şarkı gönderen yedi ülke katıldı ve toplamda 14 şarkı oldu. Bu ülkede yapılan yarışma birden fazla şarkının yarıştığı tek yarışma programı oldu. 1957 yılında, tüm yarışmacı ülkelere bir şarkı izni verildi. 1956 yılındaki yarışma ev sahibi ülke İsviçre tarafından kazanıldı.

Eurovision şarkı yarışması adı nerden gelir?

Program ilk başlarda "Eurovision Grand Prix" (İngilizce) olarak biliniyordu. Bu "Grand Prix" adı, Danimarka, Norveç ve Francophone ülkeleri tarafından kabul edildi ve Fransız markası Le Grand-Prix Eurovision de la Chanson Européenne oldu. "Grand Prix", Fransızca Concours (yarışma) ile değiştirildi, ancak Danca veya Norveç dillerinde değiştirilmedi. Eurovision ağı, EBU tarafından düzenlenen diğer özel etkinlikler arasında birçok yeni haber ve spor programını uluslararası platforma taşımak için kullanılmaktadır. Bununla birlikte, "Eurovision" adı Şarkı Yarışması olarak halkın zihninde daha çok yer etti.

Eurovision şarkı yarışması formatı

Yarışmanın biçimi yıllar içinde değişti, ancak temel ilkeler her zaman şöyle oldu: Katılımcı ülkelerden gelen yeni ve orijinal şarkılar, EBU tarafından Eurovision Ağı üzerinden tüm ülkelere canlı yayınlanan televizyon programında eş zamanlı olarak iletildi. Bir katılımcı olarak "ülke", o ülkeden bir televizyon yayıncısı tarafından temsil edilir ve bu yayıncı her zaman olmasa da genel olarak o ülkenin kamu yayın kuruluşudur. Programa katılımcı ülkelerden birisi ev sahipliği yapar ve iletim ev sahibi şehirdeki oditoryumdan gönderilir. Bu program sırasında tüm şarkılar yayınlandıktan sonra ülkeler diğer ülkelerin şarkılarına oy kullanır. Ulusların kendi şarkılarına oy kullanmasına izin verilmez. Programın sonunda, en çok puan alan şarkı kazanan olarak ilan edilir. Bu başarı yarışmayı kazanana oldukça prestij kazandırır ve kazanan şarkıların yazarlarına ödül verilmesinin önünü açar. Kazanan ülke bir sonraki yılın yarışmasına ev sahipliği yapmaya hak kazanır.

Program her zaman bir veya daha fazla katılımcı tarafından açılır ve izleyicileri yarışmayı izlemeye davet eder. Şarkılar ve oylamanın duyurusu arasında şovlar yapılır. Bu şovlar farklı eğlence türleri içinde değerlendirilmiştir. Kısa süreli ara eğlence, 1974 yılında Wombles ve 1994 yılında Riverdance'ın ilk uluslararası sunumlarında gösterildi.

Ulusal yayıncıları birleştirmek ve Eurovision ortak aktarıma izin vermek için EBU/Eurovision ağ logosu (şarkı yarışması logosu ile karıştırılmamalıdır) kimliği ile görüntülenir. Buna eşlik eden seçilmiş tema müziği ise (diğer Eurovision yayınlarında kullanılır) Marc-Antoine Charpentier'in Te Deum programın başlangıç müziğidir. Aslında, aynı logo hem Eurovision ağı hem de Avrupa Yayın Birliği için kullanıldı. Kurumsal kimlik yayına gönderildiğinde görünen logo ve Eurovision ağı logosu olmak üzere iki logosu kullanıldı.

Eurovision Şarkı Yarışması finalleri geleneksel olarak Mayıs ayında cumartesi akşamı saat 19.00'da (15:00 EDT, 20:00 BST / IST veya 21:00 CEST) gerçekleştirilir. Genelde Mayıs ayı içinde ve Cumartesi günü yapılmasına rağmen yarışma bir kez Salı (2008 yılında tanıtıldığından beri iki yarı final programı) ve bir kez de Perşembe günü (1956 yılında ve 2005 yılından bu yana yarı finale denk gelmiştir) 1979 yılında Mart ayı başında gerçekleşmiştir.

Eurovision şarkı yarışmasına katılan ülkeler

Uygun katılımcılar, EBU'nun öncelikle Aktif Üyelerini (Associate Members (Ortak Üyeler) yerine) kapsar. Aktif üyeler, Avrupa Yayın Alanına giren veya Avrupa Konseyine üye olan devletlerdir.

Avrupa Yayın Alanı Uluslararası Telekomünikasyon Birliği tarafından tanımlanır:

"Avrupa Yayın Alanı", 1. Bölgenin batı sınırında, doğuda Greenwich'in 40 ° doğusundan, güneyde 30 ° Kuzey paralelinde Suudi Arabistan'ın kuzey kesimini içerecek şekilde batı sınırı ile sınırlandırılmıştır. Bu sınırlar içerisinde Akdeniz'e komşu olan ülkelerin bir kısmını içermektedir. Buna ek olarak, Ermenistan, Azerbaycan, Gürcistan ve Ukrayna ile yukarıdaki sınırların dışında kalan Irak, Ürdün ve Suriye Arap Cumhuriyeti topraklarının Avrupa Yayın Bölgesinde yer alan kısımlarını kapsamaktadır.

1. Bölgenin Batı sınırı Greenwich meridyeni 10° Batı boyunca Kuzey kutbu'ndan Güney Kutbu'na; meridyen 20° Batı ve paralel 10° Güney kesişimine büyük daire yayı tarafından meridiyen 50° Batı ve paralel 40° Kuzey kesiştiği büyük daire yayı ile oradan da meridyen 20° Batı paralel 72° Kuzey ile kesiştiği çizgiler içinde tanımlanır.

Aktif üyeler arasında, yayınları çoğunlukla kendi ülkelerindeki bu tür yayınları alacak donanıma sahip olan, hane halklarının en az % 98'ine ulaşabilecek yayın organları kullanılmaktadır.

Eğer bir EBU Aktif Üyesi yarışmaya  katılmak isterse, ayrı bir nüsha halinde yıllık olarak hazırlanan yarışma kurallarına göre koşulları yerine getirmelidir. 2015 yılı itibariyle bu koşullar; bir önceki yılın programını ülkelerinde yayınlama gerekliliği ve EBU'ya yarışma kurallarında belirtilen son tarih öncesinde katılım ücreti ödemiş olmasıdır.

Katılmaya uygunluk şlartına, Avrupa kıtasında, "Eurovision"daki "Euro"ya rağmen coğrafi olarak bakılmaz bunun Avrupa Birliği ile de herhangi bir ilişkisi yoktur. Coğrafi olarak Avrupa sınırları dışındaki bazı ülkeler de katılmaktadır. Batı Asya'dan İsrail ve Kıbrıs (sırasıyla 1973 ve 1981 yılından beri Avrupa Konseyi üyesi ve Avrupa Birliği üyesi devletlerdir); 2015 yılından bu yana Avustralya Avustralya kıt'asından, Fas tek başına,1980 yarışmasında Kuzey Afrika'dan ve buna ek olarak, Avrupa'daki topraklarının yalnızca bir bölümüne sahip olan birkaç kıtalar arası ülke katılmaktadır. 1975 yılından beri; Rusya, 1994 yılından beri; Ermenistan, 2006 yılından beri; Gürcistan, 2007 yılından beri ve 2008 yılında Azerbaycan ilk kez katılmıştır.

En az bir kez katılım 52 ülke ile gerçekleşmiştir. Aşağıdaki listede ülkelerin ilk kez ne zaman Eurovision şarkı yarışmasına katıldığını gösterir.

YılÜlkelerin Eurovision'a ilk katıldıkları yıllar
1956 Belçika Fransa Almanyaa İtalya Luksemburg Hollanda  İsviçre
1957 Avusturya Danimarka Birleşik Krallık
1958 İsveç
1959 Monako
1960 Norveç
1961 Finlandiya İspanya Yugoslavyab
1964 Portekiz
1965 İrlanda
1971 Malta
1973 İsrail
1974 Yunanistan
1975 Turkiye
1980 Fas
1981 Güney Kıbrıs
1986 İzlanda
1993 Bosna Hersek Hırvatistan Slovenya
1994 Estonya Macaristan Litvanya Polonya Romanya Rusya Slovakya
1998 Makedonya
2000 Letonya
2003 Ukrayna
2004 Arnavutluk Andorra Belarus Sırbistan Karadağ
2005 Bulgaristan Moldovya
2006 Ermenistan
2007 Çek Cumhuriyeti Gürcistan Karadağ Sırbistan
2008 Azerbaycan San Marino
2015 Avustralyac

A) 1990 yılında Almanya'nın yeniden birleşmesinden önce bazen Federal Almanya Cumhuriyeti'ni temsilen Batı Almanya katıldı. Bu dönemlerde Doğu Almanya (Alman Demokratik Cumhuriyeti) katılmadı.

B) Yugoslavya Federal Cumhuriyeti'ni temsilen 1992 yılı girişi haricinde "Yugoslavya" ya ait olmak üzere sunulan girişler Sosyalist Federal Yugoslavya Cumhuriyeti'ni temsil ediyordu. Bu ülke 1991/92 yılında beş bağımsız devlete ayrıldı: Slovenya, Hırvatistan, Makedonya, Bosna Hersek ve Yugoslavya Federal Cumhuriyeti. Yugoslav Federal Cumhuriyeti, 2003 yılında Sırbistan ve Karadağ olarak kuruldu. 2004 yılında tek devlet olarak yarışmaya girdi ve 2006 yılında ülke dağıldı, böylece iki ayrı devlet ortaya çıkmış oldu. Bu iki ülke Sırbistan ve Karadağ oldular. Her ikisi de Sırbistan'ın kazandığı 2007 yılındaki yarışmalara girdiler.

C) 2015 yılında Avustralya'nın katılımı konusu, kazanmadıkları sürece, yarışmanın 60. yıl dönümünü anmak için bir defaya mahsus bir olay olarak tasarlanmıştır. Ancak yarışmayı kazanması durumda 2016 yılında kazandığı tacını savunmalarına izin verilecektir. Mayıs 2015 yılında Avustralya, Jon Ola'nın İsveç yayıncısına sunduğu bazı raporları takiben kalıcı bir katılımcı olabildi. Kasım 2015 yılında EBU, Avustralya'nın 2016 yılında yeniden katılacağını ve bundan sonra ülkenin yarışma için etkili bir katılımcı olacağını açıkladı.

Eurovision şarkı yarışması ev sahipliği

Yarışmanın maliyetinin büyük bir kısmı ticari sponsorlar ve diğer katılımcı ülkelerin katkılarıyla  karşılanmaktadır. Yarışmanın, ev sahibi ülkeyi turistik bir bölge olarak tanıtımını sağlayan eşsiz bir fırsat olduğu düşünülmektedir. 2005 yılının yazında Ukrayna, AB'ye gelen ziyaretçiler için normal vize şartını kaldırarak etkinliğe ev sahipliği yapmaya başladı.

Etkinlik hazırlıkları, ev sahibinin bir önceki yılda galibiyetini takip etmesinden birkaç hafta sonra başlar ve EBU, bu etkinliğe ev sahipliği yapma niyetinde olduklarını ve sahip olabileceğini onaylar. Ev sahibi bir şehir seçilir - çoğunlukla ulusal veya bölgesel bir başkent - ve uygun bir konser mekanı belirlenir. En büyük iki konser mekanı Kopenhang'daki Parken (2001 yılında Danimarka ev sahipliği yaparken yaklaşık 38,000 kişi ağırladı) ve Düsseldorf'taki Esprit Arena (2011 yılında Almanya ev sahipliği yaparken yaklaşık 36.500 kişi ağırladı) idi. Ev sahipliği yapacak en küçük kasaba, 1993 yılında İrlanda'nın Cork Cork kentinde bulunan Millstreet oldu. Yeşil Glens Arena mekanının 8.000 kişiye kadar kapasitesine sahip olmasına rağmen, köyün nüfusu 1,500'dü.

Ev sahibi bir şehir ve mekan seçilirken her  zaman otel ve basın tesisleri dikkate alınır. Yarışma organizatörleri Ukrayna hükümetinden resmi delegasyon tahsisi veya tur paketleri yoluyla kontrol etmedikleri bir blok koymalarını istediği için Kiev 2005'te otel odaları azdı. Bu birçok kişinin otel rezervasyonlarının iptal edilmesine yol açtı.

Ev sahibi ülke

İlk iki yarışmaya İsviçre ve Almanya tarafından ev sahipliği yapıldıktan sonra, kazanan ülkenin bundan sonra gelecek sene yarışmaya ev sahipliği yapmasına karar verildi. 1957 Yarışması'nın galibi Hollanda oldu ve 1958'de Hollanda televizyonu ev sahipliği yapma sorumluluğunu kabul etti. Bu kuralın yürürlüğe girmesinden bu yana geçen beş yılın hariç tümünde, kazanan ülke ertesi yıl gösteriye ev sahipliği yaptı. İstisnalar şöyledir:

  • 1960 - BBC Londra'da Hollanda'nın masrafı nedeniyle reddettiği yarışmaya  ev sahipliği yaptı. İngiltere, 1959'da ikinci olduğu için ev sahipliğine seçildi.
  • 1963 - Fransa'nın masrafları nedeniyle çekildiği yarışmaya Londra'daki BBC tarafından ev sahipliği yapıldı. İngiltere 1962 yılında dördüncü gelmesine rağmen, Monako ve Lüksemburg da (ikinci ve üçüncü geldi) reddetti.
  • 1972 - Monaco uygun bir mekan sağlayamadığı için Edinburgh'daki BBC tarafından ev sahipliği yapıldı. Monegasque televizyonu, BBC'nin önceki deneyiminden dolayı devralmasını istedi.
  • 1974 - Brighton'daki BBC ev sahipliği yaptı, çünkü Lüksemburg masraflar nedeniyle çekildi. Kazanan ülke reddederse, BBC varsayılan ev sahibi olarak bilinmeye başlandı.
  • 1980'de Lahey'deki NOS'un ev sahipliğinde, İsrail'in masraflar nedeniyle çekildiği, 1979 olayını Kudüs'te sahneledi ve 19 Nisan'daki yarışmanın seçildiği tarih o yılın İsa Anma Günü oldu. Hollanda, diğer bazı yayıncıların (BBC dahil olmak üzere) bunu yapmak istemediklerini takiben yarışmaya ev sahipliği yapmayı teklif etti. Ulusal yayıncıların yarışmayı başlatma konusundaki isteksizlikleri, olayı geçtiğimiz birkaç yıl boyunca zaten ev sahipliği yapmış olması ve buna ek olarak masrafa katlanmasından kaynaklanıyordu.

Avustralya'nın 2015 yılından beri katılmaya davet edilmesiyle, Avustralya'nın ev sahipliği yapması durumunda ortaya çıkabilecek lojistik ve finansal sorunlardan dolayı Avustralya'nın bir zaferi durumunda yayıncı SBS, bir sonraki yarışmaya seçtikleri EBU Üyesi Yayıncı ile ortaklaşa bir Avrupa kentinde yapılması kararlaştırıldı. Bu karar sonrasında böyle bir şey henüz gerçekleşmedi ve 1981 yılından bu yana, tüm yarışmalar bir önceki yılda kazanılan ülkede yapıldı.

Eurovision logosu

Tutarlı bir görsel kimlik oluşturmak için, 2004 yılında düzenlenen Eurovision Şarkı Yarışması için eski genel logo tanıtımını yaptı. Ev sahibi ülkenin bayrağı genel logonun merkezinde yer alır. Yarışmaya o yıl ev sahipliği yapan ülke, genellikle alt logo ile slogana eşlik eden ve ifade edilen bir alt tema oluşturur. Tema ve slogan, EBU ve ev sahibi ülkenin ulusal yayıncısı tarafından ilan edilir.

Jenerik logosu, ilk jenerik logonun oluşturulmasından on yıl sonra 2014 yılında yeniden tasarlanarak yenilendi. Yenilenen logo, kurşun tasarımcısı Cornelis Jacobs ve Cityzen Ajansı ekibi tarafından gerçekleştirildi. Logo, yarışmanın 60. yıl dönümü olan 2015 Eurovision Şarkı Yarışması'nda ilk defa kullanıldı.

Eurovision şarkı yarışması sloganları

2002 yarışmasından bu yana sloganlar (veya temalar) gösteride tanıtıldı (2009 tek istisna olarak). Slogan ana yayıncı tarafından kararlaştırılır ve slogan temel alınarak tema ve görsel tasarım geliştirilir.

YılEv sahibi ülkeEv sahibi şehirSlogan
2002 EstonyaTalinA Modern Fairytale
2003 LetonyaRigaMagical Rendezvous
2004 TürkiyeİstanbulUnder The Same Sky
2005 UkraynaKievAwakening
2006 YunanistanAtinaFeel The Rhythm!
2007 FinlandiyaHelsinkiTrue Fantasy
2008 SırbistanBelgratConfluence of Sound
2010 NorveçOsloShare The Moment!
2011 AlmanyaDüsseldorfFeel Your Heart Beat!
2012 AzerbaycanBaküLight Your Fire!
2013 İsveçMalmöWe Are One
2014 DanimarkaKopenhag#JoinUs
2015 AvusturyaViyanaBuilding Bridges
2016 İsveçStockholmCome Together
2017 UkraynaKievCelebrate Diversity


Eurovision Haftası

"Eurovision Haftası" terimi, Yarışmanın gerçekleştiği haftayı belirtmek için kullanılır. Canlı bir gösteri olduğu için, Eurovision Şarkı Yarışması, programın sorunsuz çalışabilmesi için oyuncunun eylemlerini provalarda mükemmelleştirmesini gerektirir. Kendi ülkelerindeki provalara ek olarak, her katılımcıya Eurovision oditoryumundaki sahnede prova yapma şansı verilir. Bu provalar Cumartesi gününün gösteriminden birkaç gün önce yapılır ve dolayısıyla heyetler ev sahipliğe, olaydan çok gün önce gelirler. Gazeteciler ve taraftarlar önceki günlerde de mevcuttur ve bu nedenle Eurovision'daki olaylar birkaç saatlik televizyon süresinden daha uzun sürer. Delegeler resmi olarak akredite edilmiş otellerden bazılarında kalmayı seçmişlerdir. Yarışmacıları ve eşlik eden kişileri yarışma mekanına taşımak için servis otobüsleri kullanılır.

Her katılımcı yayıncı, delege üyelerinin hareketlerini koordine edecek ve ev sahibi şehirde EBU temsilcisi olarak görev yapacak bir Delegasyon Başkanı atar. Heyet üyeleri sanatçılar, söz yazarları, besteciler, resmi basın görevlileri ve canlı bir orkestra şarkısının yapıldığı yıllarda bir şefi kapsar. Arzu edilirse, bir yorumcu ile her yayıncı, TV ve / veya radyo yayınları için kendi yorumlarını her ülkede yayınlayabilir. Yorumculara izleyici arkasındaki arenanın etrafında yer alan özel yorum kabinleri verilir.

Eurovision provaları ve basın toplantıları

2004 yılından beri, ilk provalar Pazar günü Büyük Final'in yaklaşık iki hafta öncesi başlar. Her bir ülke için iki prova periyodu vardır. Yarı finallerde yer alan ülkeler, ilk Pazar gününden Çarşamba gününe kadar dört prova yaparak ilk provalarına devam ederler. İkincisi Perşembe'den Pazar'a. Zaten doğrudan Grand Final hakkı kazanan ülkeler Cumartesi ve Pazar günü prova yaparlar. 

Her ülke delegasyonu provası bittikten sonra video görüntüleme salonunda şovun sanatsal direktörüyle buluşur. Burada, gerçekleştirilen provanın görüntüleri izlenir. Bu noktada Delegasyon Başkanı, performans için gereken özel şartları bildirebilir ve bunları ev sahibi yayın kuruluşundan talep edebilir. Bu toplantı sonrasında delegasyon, akredite edilmiş basın mensuplarının kendilerine soru sorması için düzenlediği basın toplantısına katılır. Provalar ve basın toplantıları paralel olarak gerçekleştirilir; Bu nedenle bir ülke basın toplantısı yaparken, diğeri oditoryum provasındadır. Basın toplantılarından çıkan soruların ve yanıtların yazılı bir özeti ev sahibi basın bürosu tarafından hazırlanır ve gazetecilere  dağıtılır.

Her yarı finalde önce üç elbise provası yapılır. Bir gün önce (akşam öğleden sonra ve akşam akşam) iki prova düzenlenirken, üçüncü etkinlik canlı etkinlik öğleden sonra yapılır. Canlı gösterilere bilet sıklıkla az olduğundan, halkın bu kıyafet provalarına katılacağı şekilde bilet satılmaktadır.

Aynı şey Cuma akşamı yapılacak iki provayla ve cumartesi öğleden sonra cumartesi akşamı yapılacak olan grand finalin canlı yayını öncesinde yapılan finalle de geçerlidir. Her iki yarı finalde ve final için ikinci elbise provası da Jüri Finalidir, bu, her ülkeden jüri oylarını attığı yerdir. Bu, canlı yarışmalar yapılmadan sonuçların %50'sine zaten karar verildiği anlamına gelir.

Eurovision partileri ve Euroclub

Eurovision Haftası'nın Pazartesi akşamı, kent yönetimi Eurovision'un şehirlerine gelmesi münasebetiyle geleneksel bir kutlamaya Belediye Başkanı'nın ev sahipliği yaptığı bir resepsiyon düzenlenir. Bu resepsiyon genellikle şehir merkezinde bulunan büyük belediye binasında yapılır. Tüm delegasyonlar davet edilir ve partiye genellikle canlı müzik, ücretsiz yiyecek, içecek ve son yıllarda da havai fişekler eşlik eder.

Yarı final ve grand finalden sonra, mekan kompleksindeki bir tesiste veya şehirde başka uygun bir yerde düzenlenen gösteri sonrası partiler düzenlenir.

Haftanın her gecesi bir Euroklub düzenlenir: Bu, Eurovision temalı bir gece kulübüdür ve tüm akredite personel davetlidir.

Bu haftada bir çok delegasyon resmi sponsor olanlara ek olarak kendi partilerini de yaparlar. Ancak, yeni binyılda bu eğilim, ulusal delegasyonların faaliyetlerini merkezileştirmesi ve kutlamalarını Euroklub'da yapması olmuştur.

Eurovision şarkı yarışması kuralları

Katılımcı ulusların çok sayıda detaylı kurallara uyması gerekiyor ve her yıl yeni kurallar ortaya konur. Örneğin, katılımcı yayıncıların şarkılarının son kaydedilmiş halini EBU'ya göndermeleri de dahil olmak üzere, son tarihleri ​​belirlenir. Kurallar ayrıca sponsorların sponsorluk anlaşmalarını ve yayıncıların şovu yeniden gönderme haklarını da kapsar. Yarışmanın formatını ve sunumunu etkileyen en önemli kurallar, yıllar içinde değişmiştir ve burada vurgulanmıştır.

Canlı müzik

Yarışmadaki tüm vokallerin canlı olarak söylenmesi gerekir, destek parçaları üzerinde hiçbir dış sese izni verilmez. 1999 yılında Doris Dragović tarafından seslendirilen ve Tonči Huljić'den oluşan Hırvat şarkısı, arka plandaki sesleri şüphe uyandıran insan sesi gibi seslendirdi. Hırvat heyeti, insan sesi olmadığını, ancak vokalleri çoğaltan dijital olarak sentezlenmiş sesler bulunduğunu belirtti. Bununla birlikte, EBU, kuralların ruhunu bozduklarına karar verdi ve yeterlilik için beş yıllık puan ortalamalarının hesaplanmasında toplam puanlarının %33'ne sabitlendi.

1956'dan 1998'e kadar, ev sahibi ülkenin canlı bir orkestra vermesi gerekiyordu. 1973 öncesinde tüm müziklerin ana orkestra tarafından çalınması gerekiyordu. 1973'ten itibaren, önceden kaydedilmiş, vokal olmayan destek parçalarına izin verildi; ancak ev sahibi ülke, katılımcılara seçim hakkı vermek üzere hâlâ canlı orkestra düzenlemek zorundadır. Bir destekleme pisti kullanılmışsa, pistte duyulan tüm aletlerin sahnede olması gerekir. 1997'de bu gereklilikten vazgeçildi. .

1999'da canlı orkestra şartı kaldırıldı; isteğe bağlı bir katkı olarak kaldı. O yılın ev sahibi olan İsrail IBA, harcamaları azaltmak için bir orkestra kullanmamaya karar verdi ve bu nedenle tüm şarkıların önceden kaydedilmiş arka plakalar (canlı vokallerle birlikte) olarak oynandığı ilk yıl 1999 yılı oldu.

Dil

Her sunumda vokal olmalıdır. Tamamen enstrüman müziği olmasına asla izin verilmemiştir. Eskiden rakiplerin kendi ulusal dillerinden birinde şarkı söylemesi gerekiyordu, ancak bu kural yıllar içinde birkaç kez değiştirildi. 1956 yılından 1965 yılına kadar şarkıların söylenebileceği dilleri sınırlayan bir kural yoktu. 1966 yılında, şarkılar, İsveç'in kendi dilinde şarkı söylemeyen ilk ülke olmasının ardından, opera şarkıcısı Ingvar Wixell'in İsveç'in 1965 yılı girişini İngilizce yayınlayarak katılan ülkenin resmi dillerinden birinde yapılması gerektiğini belirten bir kural getirildi. Şarkının İsveççe versiyonu ilk olarak Melodifestivalen 1965 yılında seçildi, ancak daha sonra Eurovision yarışması için İngilizce'ye tercüme edildi.

Dil kısıtlaması, sanatçılara diledikleri herhangi bir dilde tekrar şarkı söylemelerine izin verilen 1973 yılına kadar devam etti. 1970'li yılların ortalarında bir çok kazanan bu avantajı kullandı. İngilizce konuşmayan ülkelerden sanatçılar, 1974 yılında ABBA da dahil olmak üzere şarkılarını İngilizce seslendirdi.

1977 yılında EBU ulusal dil kısıtlamasına geri döndü. Bununla birlikte, karar alınmadan önce ulusal seçimler yapıldığı için Almanya ve Belçika'ya özel mükellefiyet verildi. O yılın her iki ülkesinin programa ve sunuma girişi İngilizce idi.

1999 yılında tekrar bir dil seçimi yapılmasına izin vermesi için kural değiştirildi ve İngiltere'de o yıl İngilizce şarkı söyleyerek 23 ülkeden 12'sinde farklı dilde seslendirildi. Belçika, "Sanomi" ile 2003 yılı yarışmasına girdi, bu şarkı kurgulanmış bir dilden söylendi ve ikinci sırada bitirdi. 2006 yılında Hollanda "Amambanda" kısmen İngilizce ve kısmen yapay bir dilde seslendirdi. 2008 yılında Belçika'nın "O Julissi" adlı şarkısı yapay bir dilde seslendirildi. 2011 yılında Norveççe İngilizce ve Swahili dilde söylenen "Haba Haba", Arapça değil Afrika dilinde söylenen ilk şarkı idi. 2016 yarı finalinde 36 yarı finalistin üçünde sadece iki tane (Bosna Hersek ve Makedonya) kendi dillerinde şarkı çalıyordu, zira Avusturya bir şarkı gönderdi. Finalde, 26 yarışmacıdan üçü hariç tümü İngilizce şarkılara sahipti.

Oylama

Yarışmada kullanılan oylama sistemi yıllar içinde değişti. Mevcut sistem 2016 yılından beri yerinde ve konumsal bir oy sistemidir. Her ülke, en sevdikleri şarkılarına 12, 10, 8-1 puanlık iki sette ödül veriyor: bir tanesi beş müzik profesyonelinin profesyonel jüri üyelerinden biri diğeri televoting'den.

Tarihsel olarak, bir ülkenin oyları bir iç jüri tarafından kararlaştırılırdı, ancak 1997 yılında beş ülke (Avusturya, İsviçre, Almanya, İsveç ve Birleşik Krallık) televizyonla denedi ve bu ülkelerin halklarna en sevdikleri şarkılara toplu oy kullanma imkânı verildi. Deney başarılıydı ve 1998 yılından itibaren tüm ülkeler televizyon yayınını mümkün olduğunca kullanmaya teşvik edildi. Yedekleme jürileri, televizyonda herhangi bir arıza olması durumunda halen her ülke tarafından kullanılmaktadır. Günümüzde halk üyeleri de televoting'e ek olarak SMS ile oy kullanabilmektedir. 2013 yılından itibaren halk, bir mobil uygulama yoluyla da oy kullanabilmektedir.

2016 yılında başlatılan sıralama girişleri için geçerli yöntem, telefon oylarından ve jüri tarafından ayrı ayrı hesaplanan puanları toplamaktır. Bundan önce, puan sayısı hesaplanmadan önce jüri ve televoting sıralamaları 50/50 birleştirildi. İlk kez 2009 baskısının finalinde kullanıldı ve ertesi yıl yarı finale dek genişletildi.

Eurovision oy paternlerine ilişkin bir çalışmaya göre, bazı ülkeler sıklıkla aynı şekilde oylama yaparak "kümeler" veya "takımlar" oluşturmaya eğilimli oldukları görüldü.

Eurovision oylarının sunumu

Gösteriler sona erdikten sonra, tüm puanlar hesaplandığında, sunucular her oylama ülkesini kendi oylarının sonuçlarını duyurmaya çağırdı. 1994 öncesinde duyurular telefon hatları üzerinden yapılırdı. Ses, dinleyicilerin duyacağı şekilde oditoryumda verilir ve televizyonda izlenirdi. Bununla birlikte, 1994 yılından beri bu açıklamaları içeren duyurular görsel olarak sunulmaya başlandı. Çoğu zaman temsil ettiği  ülkenin ünlü bir yerinde sunumun yapılmasına  fırsat verildi. Örneğin, Fransız sözcüsü Eyfel Kulesi'nin önünde ya da arka planda Colosseum olan bir İtalyan sunucusu kendi ülkesinin tanıtımını ve sunumunu yaptı.

1957'den 1962'ye kadar, katılan ülkelerin şarkılarının sunumu ters sıra ile çağrıldı.1963'ten 2003'e kadar ise, şarkılarının sunulduğu sırayla çağrıldılar (1974 hariç). 2004 yılından bu yana yarı finale çıkanlar için ülkelerin oylarını duyurma sırası değişti. Her sene finalde yer almayan ülkeler de oy kullanabildi. 2004 yılında ülkeler, alfabetik sıraya göre çağrıldı (ISO kodlarına göre). 2005 yılında, niteliksiz yarı finalistlerden gelen oylar Perşembe gecesi düzenlenen programda sıraları ilan edildi ve finalistler kendi performans sıralarıyla oy verdiler. 2006-2010 yılları arasında ülkelerin oylarını sunma sıralarını belirlemek için ayrı bir çalışma programı düzenlendi. 2011 yılında, oylama sıralaması, oyların açıklandığı sırada gerilimi yaratmak için finalden bir önceki gün bir jüri sonuçları tarafından belirlendi ve açıklandı.

1971-1973 yılları arasında her ülke yarışmaya iki jüri üyesi yolladı (1972 jürileri Edinburgh Kalesi Büyük Salonunda saklı olsalar da), kamera onları yayına verdikçe oylarını açıkladılar. 1973'te İsviçre jüri üyelerinden biri, oylarını gösterişli jestlerle sunmak için harika bir şov yaptı. Bu sistem önümüzdeki sene terk edildi.

1956'da halka açık oylar sunulmadı: Kapalı bir jüri, İsviçre'nin kazandığını açıkladı. 1957 yılından 1987 yılına kadar, puan sahne kenarına fiziksel bir skorbordda gösterildi. Dijital grafik teknolojisi ilerledikçe, fiziksel skorbordlar 1988'de programın yönetmenin iradesine göre TV ekranında gösterilebilecek bir elektronik gösterimle değiştirildi.

2006 yılında EBU, yayınlar sırasında zamandan tasarruf etmeye karar verdi ve ülkelerin duyuruları yeniden ele alındı. Çünkü giderek artan sayıda ülke oy vermeye başladı. Bu tarihten sonra, her ülkeden 1 ile 7 arasındaki oylar otomatik olarak ekranda gösterildi ve geri kalan puanlar (8, 10 ve 12) sözcüler tarafından okundu ve en yüksek 12 puanla sonuçlar açıklandı. Ülkeler, ülke adlarını ve puanlarını sunarken İngilizce veya Fransızca olarak ilan etme kuralı konuldu ve puanlar, diğer dilde tercüme eden sunucular ile kendi ülkelerine yarışmanın sunucuları tarafından tekrarlandı. Bu nedenle popüler olan douze ifadesi, ev sahibinin veya temsilciliğinin anlamında Fransızca'da en iyi puana işaret eder.

Eurovision şarkı yarışmasında aynı puanı almak

1969 yılında, on altı ülkeden dördü, Fransa, İspanya, Hollanda ve Birleşik Krallık, her biri 18 puanla ilk sırada yer aldı. Böyle bir eşitlik halinde kurallarda bir kazananı ilan edecek bir şey bulunmuyordu, bu yüzden dördü de ortak kazanan ilan edildi. Bu, katılımcı diğer ülkelerin çoğunda hoşnutsuzluğa neden olmuş ve tümünde tepkilere neden olmuştur. Finlandiya, Norveç, İsveç ve Portekiz 1970 yılı yarışmasına bir önceki yılın sonuçlarına karşı protesto olarak katılmadılar. Bu olay EBU'ya eşitlik kuralı getirmesine sebep oldu.

Mevcut kurallar uyarınca, birden fazla ülke aynı puanı elde ettiği takdirde en çok ülkeden puan alan kazanan ilan edilir. Sonuç hala eşit ise, her bir ülkenin kaç ülkeden maksimum puan (12 puan) aldığı göz önünde bulundurulur. Hâlâ bir eşitlik varsa, verilen 10 puanların sayısı ve listedeki tüm 8 puanlı sayılar karşılaştırılır.Son derece düşük ihtimalle halen ilk sırada eşitlik yer alıyorsa, ev sahibi ülkenin sunumu ilk olarak yer almaması koşuluyla, yarışma sırasındaki en erken sunumu yapın şarkıcı kazanan ilan edilir. 2008 yılından bu yana, aynı eşitlik kuralı artık bütün yerler için bağlayıcı oldu.

2017 yılı itibarıyla, iki veya daha fazla ülkenin toplam aynı puan ile ilk sırayı aldığı 1969 yılından bu yana geçen tek aynı puanlı sıralama Fransa ve İsveç'in aldığı toplam 146 puan ile 1991 yılı oldu. O zamanki kurallarda bu ülkelerin şarkılarından herhangi bir puan alan ülkelerin puanlarının sayılması yer almazken, verilen 12 sayılık puanların sayısının toplanması kuralı kullanılıyordu. Fransa ve İsveç'te bu yarışmada dört kez 12 puan almıştı. Bununla birlikte, İsveç bu kural yürürlükte olduğu için daha fazla sayıda 10 puan aldığından Fransa yerine kazanan olarak ilan edildi. 

Eurovision şarkı yarışması yayınlanması

Her katılımcı yayıncıdan gösteriyi tüm şarkıları, özetleri, oylama ve geri dönüşleri ve eğer isterlerse sadece aralarda ki boşlukları reklam için kullanmayı da içeren bir bütünlük içerisinde  yayın yapmalarına izin verildi. 1999 yılı sonrası bunu uygulamak isteyen yayıncılara kısa, önemli olmayan aralıklarla programa dahil edilen daha fazla reklam alma fırsatı verildi. 1999 yılından beri yarışmaya 3 ana kesinti engel oldu, Hollanda devlet televizyonu 2000 yılı finalleri yayınını büyük bir kaza olan Enschede havai fişek felaketi haberi için yayınını kesti. İspanya RTVE kanalı 2009 yılı yarışması 2.yarı final yayınını Madrid açık tenis turnuvası nedeni ile erteledi. Arnavutluk devlet televizyonu 2012 yılı ilk yarı final yayınını qafa e vishes otobüs kazası haberi için erteledi.                                

Eurovision arşivi

1956 yılında ilk Eurovision Şarkı Yarışması canlı olarak yayınlandı ancak hiç kaydedilmedi ve yalnızca radyo yayınının ses kaydı günümüze ulaştı. Danimarka devlet televizyonunun ev sahipliği yaptığı 1964 yılındaki 9. yayınında kasete kayıt edildi, ancak bu kayıtlar bir yangınla yok oldu ve Avrupa'da başka bir yayın istasyonunun elinde başkaca kopyasının olup olmadığı bilinmiyor. Sadece orjinal yayının küçük kısımları ile radyo yayınından sesler mevcut olarak kaldı. 

Siyasi tanınma sorunları

1978 yılında Paris'in ev sahipliğinde Güney Lübnan ihtilafından sadece 1 ay sonra, İsrail'in sunumu esnasında, Ürdün televizyonu JRTV yayını askıya aldı ve çiçek resimleri gösterdi. Oylamanın ilerleyen aşamalarında İsrail'in "A-Ba-Ni-Bi" şarkısının yarışmayı kazanacağı belli olunca JRTV kanalı aniden yayını durdurdu. Ardından Ürdün Haber Ajansı, İsrail'in kazandığını red etti ve kazananın (aslında ikinci olan) Belçika olduğunu duyurdu. 1981 yılında Ürdün JRTV kanalı İsrail'in adı puan tablosunda göründüğü için oylamayı yayınlamadı. 

2005 yılında Lübnan bu yarışmaya katılmaya karar verdi. Bununla birlikte, Lübnan yasası İsrail'in tanınmasına izin vermediğinden Lübnan'da yayın yapan Télé Liban, İsrail sunumunu yayınlamak niyetinde değildi. EBU, onlara böyle bir hareketin yarışmanın kurallarını ihlal edilmiş olacağı uyarısını bildirdi ve Lübnan daha sonra yarışmadan çekilmek zorunda kaldı. Geç geri çekilmeleri, katılımları çoktan doğrulandığı ve zaman sınırı aşıldığı için ceza aldı. Bununla birlikte, Eurovision şarkı yarışması albümleri 2009 yılına kadar Lübnan'lı müzik marketlerde halen satılmakta ama İsrail kelimesi arka kapaktan silindi. 2010 yılı itibariyle bu albümün satışı tamamen yasaklandı. 

2009 yılında Gürcistan'ı temsil etmek için "Koymak İstemiyoruz (We Don't Wanna Put In)" şarkısı seçildi. Bununla birlikte, şarkı metni Eurovision tarafından yasaklandı. Bu olay bir önceki yıl Rus-Gürcü Savaşı'ndan dolayı Rusya Başbakanı Vladimir Putin'e karşı eleştiri olarak yorumlandı. Şarkının sözlerini değiştirmesi istendiğinde, Gürcü yayıncı GPB, 2009 yarışmasını geri çekti ve yayınlamadı.

Diğer Eurovision kuralları

1956 yılındaki ilk yarışmada, şarkı başına üç buçuk dakikalık bir zaman sınırı vardı. 1957 yılındaki protesto gösterilerine rağmen İtalya'nın şarkısı 5 dakika 9 saniye sürdü. Bu olay da 3 dakikalık zaman sınırlaması getirilmesine yol açtı. Üç dakikalık zaman sınırı 1960 yılında kabul edilmesinden bu yana, bazı sanatçıların şarkıları birkaç saniye zaman aşımına rağmen genelde 3 dakikadan az olarak düzenlendi. Kayıtların birçoğunun ticari sürüm için daha uzun versiyonları da (farklı diller de dahil) ortaya konuldu ve 1990'lı yıllardan bu yana bazıları remix olarak yayınlandı.

EBU, sanatçıların veya söz yazarlarının milliyetlerine herhangi bir kısıtlama koymadı. Bununla birlikte, bireysel yayıncıların seçimleri kendi takdirlerine bırakıldı. Yaklaşık bir düzine sanatçı, defalarca farklı ülkeleri temsil eden performans gösterdi ve kazananların bir kısmı temsil ettiği ülkede değillerdi.

1957 yılından 1970 yılına kadar (1956 yılında hiçbir kısıtlama yoktu) yalnızca solistler ve ikililere sahnede izin verildi. 1963 yılından itibaren, üç kişiye kadar olan korolara izin verildi. 1971 yılından sonra sahnede en fazla altı sanatçının aynı performansı göstermesine izin verildi.

Bir şarkının performansı veya sözleri "Yarışmayı itibarsızlığa sokmamalıdır". Şarkı sözleri ve konuşmalarda, siyasi veya benzeri nitelikteki jestlere izin verilmemektedir. Yemin etmeye veya kabul edilemez bir dile de izin verilmemektedir, ayrıca ticari mesajlar da yasaktır.

1990 yılından itibaren getirilen kuralla sahneye çıkacak her sanatçı için 16 yaş sınırı konuldu.

Sahnede canlı hayvanlar ile çıkmaya da izin verilmedi. 

Her sanatçı yılda sadece bir ülke için performans gösterebilir.

Müzik ve metin, yarışmanın düzenlenmesinden önceki yılın 1 Eylül tarihinden sonra hiç bir yerde  yayınlanmamalı veya icra edilmemelidir. Birçok ülke ayrıca, şarkının Eurovision Yarışması öncesinde yayınlanmayacağı ek kuralına sahiptir. Eski şarkıların kullanılmasına, yeniden işlenmesine veya örneklenmiş versiyonlarınınkullanılmasına da izin verilmez.

Eurovision'a katılan ülkelerin sayısı

Katılımcı ülke sayısı 1956 yılında yedi'den 1980'li yılların sonlarında 20'nin üzerine çıkarak zamanla arttı. 1993 yılında Yugoslavya'nın dağılması nedeniyle bağımsız olarak ilk kez giren Bosna-Hersek, Hırvatistan ve Slovenya da dahil olmak üzere yirmi beş ülke yarışmaya katıldı. 2016 yılında ise toplam 42 ülke katıldı ve finalde 26 şarkı performansı gösterildi.

Yarışma canlı bir televizyon programı olduğu için şovun süresi üzerinde makul süre sınırlaması getirildi. Son yıllarda nominal limit, bazı zamanlar üç saat kadar aşıldığı oldu.

Ön seçmeler ve elemeler

1993 yılından bu yana ve Doğu Avrupa OIRT ağının EBU ile birleşmesinin ardından, tek bir TV şovunda olması gerekenden daha fazla şarkı bulunduruldu. Yarışmaya katılan ülke sayısını sınırlandırmak için çeşitli eleme veya niteliklendirme sistemleri denendi. Böylece, 1993 yılı yarışmasında iki yeni özellik sunuldu: Birincisi, Ljubljana'da, yedi yeni ülkenin uluslararası rekabette üç yer için yarıştığı bir ön seçim yapıldı. Bosna-Hersek, Hırvatistan, Estonya, Macaristan, Romanya, Slovenya ve Slovakya Kvalifikacija za Millstreet'de yer aldı; üç eski Yugoslav Cumhuriyeti üyesi olan Bosna-Hersek, Hırvatistan ve Slovenya'nın uluslararası finalde yer bulma hakkına sahip oldular. Aynı yıl "eleme" ilan edildi: 1993 yılı seçimi öncesinde başarısız olan Estonya, Romanya, Slovakya, Litvanya, Macaristan, Polonya ve Rusya'nın 1994 yılı yarışmasına katılabilmeleri için 1993 yılı puan tablosundaki en düşük puanı alan ülkeler, 1994 yılı yarışmasına davet edilmedi. 

1994 yılı ve 1995 yılında eleme usulü devam etti. Ancak 1996 yılında neredeyse tüm ülkelerin katıldığı farklı bir ön seçim sistemi kullanıldı. Tüm şarkılardaki ses kasetleri, televizyon şovundan birkaç hafta önce her bir ülkedeki jürilere gönderildi. Bu jüriler, uluslararası yayına dahil edilecek şarkıları seçtiler. Norveç, 1996 yılında (bir önceki yılda kazandığı) ev sahibi ülke olarak, ön seçime zorunlu kılınmadı.

1996 yılı ön seçiminde hak kazanamayan bir ülke Almanya'ydı. EBU'ya en büyük mali katkıda bulunanlarından biri olarak, yarışmaya katılmadıkları için EBU'nun düşünmesi gereken bir finansman sorununu ortaya çıkardı.

Büyük Dört ve Büyük Beş

EBU'ya en çok katkıda bulunan dört ülke, Fransa, Almanya, İspanya ve Birleşik Krallık puan tablosundaki yerleri ne olursa olsun 2000 yılından beri otomatik olarak final yarışmasına katılmaya hak kazandılar. Bu ülkeler "Dört Büyük" olarak bilinir hale geldi. 31 Aralık 2010 yılında, İtalya on dört yıllık bir aradan sonra Eurovision Şarkı Yarışması'nda yarışacağı ve otomatik olarak final için hak kazanacağı ve böylece Dört büyük'ün  "Beş Büyük" olarak adlandırılacağı açıklandı. Tartışmalı bir kararla Almanya, Lena Meyer-Landrut 2010 Yarışmasını kazanmasıyla,  2000'li yıllardan bu yana ilk kez galibiyet aldı ve 2016 yılı itibariyle yarışmaya direk katılacak "Beş Büyük" ülkeden biri oldu. Türkiye'nin 2013 yılında yarışmadan çekildi bunun sebeplerinden biri ise "Beş Büyük" diye ortaya konulan statüsüydü. Ayrıca, benzer nedenlerle sonraki 3 yıllık yarışmalara (2014-16 yılı) ve 2009 yılı yarışmasının finalinde uygulanmaya başlanan 50/50 jüri ve televizyon sistemine karşı olduklarını belirterek katılmadılar.

Yeterlik ve yarı finaller

1997-2001 yılları arasında, katılımcı ülkeler önceki beş yıl puan ortalaması temel alınarak yarışmaya hak kazandı. Bununla birlikte, bir ülkenin o yıl yarışacak şarkısının önceki az puanla sonuçlanmış zayıf sonuçlardan dolayı dışlanabileceğinden ne kadar iyi olabileceğini hesaba katmayan bu sistem üzerinde çok fazla hoşnutsuzluk söz konusuydu. Bu durum EBU'nun soruna daha kalıcı bir çözüm aramasına yol açtı. Yarışma için yarı final olarak bilinen bir yeterlik turu konuldu. Bu yarı final, Eurovision Haftası boyunca Çarşamba günü yapıldı ve Cumartesi günü UTC saat ile 19.00'da yayınlanan program final yarışına benzer bir programdı. Yarı finaldeki en yüksek  puanı alan şarkılar, grand final için nitelikli hale gelirken, düşük puan alan şarkılar elendi. 2005-2007 yılları arasında Eurovision Haftası içinde perşembe günü yarı final programı düzenlendi. Bu iki gösteriye katılmak isteyen tüm ülkeler için zaman sınırı yeterli idi.

Büyük finalde yer alan en büyük on -dört büyük- ülkesine, kazanmak zorunda kalmadan bir sonraki yılın büyük finaline katılma hakkı verildi. Örneğin, Almanya ilk on içinde yer aldığında, 11. sıraya yerleşmiş -Dört büyük ülke, gelecek yılın büyük finali için otomatik olarak hak kazanır. final için yeterli puan alamayan ve kendiliğinden onaylanmayan ülkeler yarı finalde yer almak zorunda kalırlar.

2007 yılı Eylül ayında EBU referans grubunun 50. yıl toplantısında, 2008 yılı yarışmasından başlayarak, daha çok ulusun girmesiyle her birinin finale kalabileceği iki yarı final yapılmasına karar verildi. 2008 yılından itibaren, önceki yıllardaki puan tablosundaki yerler önemli değildi ve katılımcı ülkeler, önceki yılın puan tablosu durumuna bakılmaksızın yarı finale katılmak zorundaydı. Nihai final için otomatik olarak hak kazanacak ülkeler ev sahibi ülke ve beş büyük olan; Fransa, Almanya, İtalya, İspanya ve Birleşik Krallık, korunan durumlarından yararlanmaya devam ettiler.

Her yarı finalde oylama o yarı finalde yer alan ülkeler arasında yapılır.  otomatik final elemeleri ile ilgili olarak, her birinin hangi yarı finalde oy kullanmasına izin verileceğini belirlemek için bir etkinlik yapılır. Buna karşılık, belirli bir yıldaki her katılımcı ülke, Cumartesi büyük finalinde - şarkılarının final için nitelikli olup olmadığı - oy verebilir.

Her yarı finalde en çok oy alan on ülke büyük finale katılır. Sunucular tarafından rastgele olarak İngilizce ve Fransızca olarak duyurulur. Büyük oylamadan sonra, EBU'nun web sitesinde yayınlanana kadar, tam oylama sonuçlarına varılamaz. Şu ana kadar sadece 2004 yılında Avustralya, Azerbaycan, Romanya, Rusya ve Ukrayna'dan oluşan beş ülke, yarı finale geçiş uygulanmasından bu yana Final'e kalmıştır.

Eurovision şarkı yarışması kazananları

Kazanan sanatçılar

Kazanmalarını takiben kariyerleri ve ünleri artan bir takım Eurovision sanatçıları ve grupları oldu. Ünlü olanlara örnekler, 1974 yılında "Waterloo" şarkısıyla İsveç'te yapılan yarışmayı kazanan ve tüm zamanların en başarılı gruplarından biri olmaya devam eden ABBA ve İsviçre'deki yarışmayı kazanan Fransız asıllı Kanadalı şarkıcı Celine Dion'dur. Uluslararası kariyerine 1988 yılında "Ne partez pas sans moi" şarkısıyla  başlamış, 1981 yılında Birleşik Krallık için yarışmış olan Bucks Fizz "Making Your Mind Up" şarkısı ile kazanmış ve bu onun için başarılı bir uluslararası kariyer başlangıcı olmuştur.

Yarışmayı kazandıktan sonra farklı derecelerde başarı elde eden diğer sanatçılar arasında France Gall ("Balmumundan konuşan bebek", 1965 yılı Lüksemburg), Dana ("Her Şeyin Her Türlüsü", 1970 yılı İrlanda), Vicky Leandros ("Après toi", 1972 yılı Lüksemburg), Erkek Kardeşliği ("Benim için Öpücüklerini Kaydet", 1976 yılı İngiltere), Johnny Logan (İrlanda'da iki kez kazandı; 1980 yılında "Başka Bir Yıl" ve 1987 yılında "Beni Beklet" ile) bulunur.

Diğer kazananlar arasında, 1997 yılında "Aşk Parlak Bir Işıktır (Love Shine a Light)" ile kazanan Katrina ve Waves da dahil olmak üzere kariyer kazanan ünlü sanatçılardı. Lulu, 1969 yılında "Boom Bang-a -Bang"ve Sandie Shaw, 1967 yılında "İpte oynayan kukla" adlı şarkının sahibiydi. 2016 yılı itibariyle kazanan 64 şarkının 50'sinde tek başına ya da bir grup üyesi olarak başlayan kadınlar yarışma başlangıcından beri hakim durumdadırlar.

Kazanan ülkeler

Yarışmayı yedi kez kazanan İrlanda, 1992, 1993, 1994 ve 1996'da beş yılda dört kez dahil olmak üzere en çok kazanan rekorunu elinde tutmuştur. 2016 yılı itibariyle İsveç, altı galibiyet ile ikinci sırada yer aldı. Fransa, Lüksemburg ve Birleşik Krallık beş galibiyetle üçüncü sırada yer aldı. Bunların ardından Hollanda dört galibiyetle gelmektedir. Danimarka, İsrail ve Norveç ise üç kez kazandı. Avusturya, Almanya, İtalya, İspanya, İsviçre ve Ukrayna'dan oluşan 6 ülke ise 2 kez kazandı.

İngiltere, 2016 yılı itibarıyle 15 kez ikinci sırada yer alan en yüksek sayıdaki ikinci derece rekorunu elde ettiler. Almanya, Rusya, Fransa, İspanya ve İrlanda'nın dört ikincilik derecesi bulunmakta.

Yarışmanın ilk yılları "geleneksel" Fransa, Hollanda ve Lüksemburg Eurovision ülkeleri birçok galibiyet aldı. Bununla birlikte, bu ülkelerin başarısı son yıllarda gerilemiştir. Hollanda son olarak 1975 yılında kazandı; Fransa, 1977 yılında ve Lüksemburg 1983 yılında kazandı. Lüksemburg 1993 yılında son olarak yarışmaya girdi.

21. yüzyılın ilk yıllarında daha önce birçok kez girmiş ancak zaferler kazanamamış, uzun süredir hizmet veren ülkelerden ilk kez çok sayıda  kazanan ülke çıkmıştır. 2001 yılından 2008 yılı dahil her yıl ilk kez bir ülke kazandı. Estonya, 2001 yılında Sovyet idaresi sonrası kazanan ilk ülke oldu. 1990 yılında İtalya kazandı ve bundan 15 yıl sonra 2005 yılında Yunanistan kazanan ilk Güney Avrupa ülkesi oldu. Genel olarak Güney Avrupa ülkeleri yarışmayı sadece dört kez kazandı. 2006 yılı yarışmasının canavar konsepti giymiş bir rock grubu tarafından yapılan bir şarkı ile kazanan Finlandiya'ydı ve Finlandiya 45 yıldan bu yana yarışmaya girmesinden sonra kazandığı ilk galibiyet idi. Öte yandan Ukrayna, bu kadar uzun süre beklemek zorunda kalmadı, 2004 yılında yarışmaya ikinci girişinde kazandı.

Sırbistan 2007 yılında Sırp dilinde söylenen bir şarkı ile, bağımsız bir devlet olarak girdiği ilk yılında kazandı. İlginçtir, 2004 yılında Sırbistan ve Karadağ olarak Sırpça bir türkü ile katıldıkları ilk yılı neredeyse kazanıyorlardı ancak Ukrayna'nın ardından ikinci sırada yer aldılar. Diğer yandan  sadece üçüncü kez yarışan yeni devlet Letonya 2002 yılında yarışmayı kazandı ve Azerbaycan, 2011 yılı yarışmasını dördüncü yılda kazandı.

Kazanmaksızın en uzun yarışa katılan ülke, 1964 yılında başlayıp ilk beşe giremeyen Portekiz'dir. Malta, iki ikincilik ve iki üçüncülük elde eden ancak hiç birincilik elde edemeyen en başarılı ülkedir.

2009 yılında Norveç- Alexander Rybak şarkısı "Fairytale" ile  387 puan alarak yarışmayı kazandı. Olağanüstü performansı, yarışmanın tarihinde en yüksek puanı almış ve 16 puanı da içeren 300 ya da daha fazla puan alan ilk yarışmacı olmuştur. Buna benzer bir başarıyı, 2012 yılında 372 puanla İsveç kazandı ancak yeni oluşturulan maksimum 18 puanla bu rekor elde edilebildi. Bununla birlikte, 2016 yılında Ukrayna, maksimum puan miktarını iki katına çıkaran yeni oylama sistemi sayesinde 534 puanla rekor puan aldı. İsveç, 2015 yılında 365 puan ile galibiyet aldı ve iki kere 300 puana ulaşan ilk ülke oldu. Rusya, 303 puan ile ikinci sırayı aldı ve galibiyet almadan 300'den fazla puan alan ilk ülke oldu. 2016 yılında puanlama sistemi değişti; bu sayede 300 puanın üzerinde bir sonuç elde etmek çok daha kolay oldu, 2016 yılında Ukrayna'yı temsil eden Jamala, şimdiye kadar en yüksek skor olan 534 puan ile birinci oldu.  

2009 yılında 50/50 oylama sisteminin kabulünden bu yana, jüri ve seçmenler, 2011, 2015 ve 2016 yıllarında üç kez kazanan konusunda fikir birliği oldu. 2011 yılı birincisi Azerbaycan'ı sadece televizyondan gelen oylar kazandırdı (jürinin oyları ise İtalya taraf yönünde oldu ve İtalya'yı kazandırdı) ve 2015 yılı galibi İsveç sadece jüri oylaması ile kazandı (İtalya televizyondan gelen oyları kazanıldı). 2016 yılında Ukrayna, jüri oylamasını ya da televizyondan gelen oylar ile kazanmadı ancak en yüksek kombine oyla yarışmayı kazandı. Tele oylama ile Rusya ve jüri oylamasıyla Avustralya kazandı.

Yıldönümleri

Avrupa Şarkıları

1981 yılında yarışmanın yirmi beşinci yıl dönümünü anmak için sadece bir konseri içeren televizyon programı düzenlendi. Avrupa Şarkıları adlı neredeyse tüm yarışmacılardan oluşan karma etkinlik 1956-1981 yılları arasında Rolf Kirkvaag ve Titten Tei'nin evsahipliğinde Norveç'teki Mysen'de gerçekleştirildi. 

Tebrikler: Eurovision Şarkı Yarışmasının 50 Yılı

2005 yılında EBU, Danimarka yayıncısı DR ile yarışmanın 50. yıl dönümünü kutlamak için bir program hazırlaması konusunda anlaştı. Cliff Richard'ın Birleşik Krallık'a girişi sonrasında Eurovision Şarkı Yarışması'nın 50. Yılını kutlayan program, Kopenhag'da yapıldı ve yarışmanın son 50 yılındaki on dört en popüler şarkı arasından bir yarışmaya yer verdi. ABBA şarkısı "Waterloo" (1974'te İsveç için kazanan) tarafından kazanılan yarışmanın en popüler Eurovision şarkısını olup olmadığını belirlemek için bir telefon oylaması yapıldı. Etkinlik, 1997 İrlanda Yarışması galibi, Katrina Leskanich ve Letonya temsilcisi 2000 Yarışması'nda Renārs Kaupers'de yer aldı.

Eurovision Şarkı Yarışmasının En İyisi

2015 yılında EBU, 60. yıl dönümü için bir gösteri yapılmasına karar verdi ve İngiltere yayıncısı BBC ile, üye yayıncıların yıldönümü kutlamaları hakkındaki teklifleri değerlendirdikten sonra, Mayıs ayında yarışmanın hazırlanması üzerinde anlaşmaya vardı. Eurovision Şarkı Yarışmasının En Büyük Hit'leri başlıklı etkinlik, Londra Hammersmith'deki Eventim Apollo'da gerçekleşti ve on üç ülkeden on beş etkinlik düzenlendi. 2005 yılında canlı olarak yayınlanan 50. yıl dönümü şovunun aksine, bu yarışmada rekabet ortaya koymadan, Avrupa ve diğer EBU üyeleri arasındaki yayıncılar tarafından çeşitli tarihlerde yayınlanmasına karar verildi. Bu Eurovision etkinliği, 2016 yılı yarışmasının İngiliz sunucusu Graham Norton ve 2013 yılı yarışmasının sunucusu İsveç'li Petra Mede'nin ev sahipliğinde gerçekleştirildi.

2011 yılının  sonlarında, EBU, 60. yıl dönümü için 2015 yılı yarışması öncesi 1956 yılındaki ilk yarışmadan bu yana arşivlemeye başladığı tüm yarışmaları 60. yıl dönümünde yayına sunmaya hazır formatlar haline getirerek gazetecilere sundu ve resmi Eurovision web sitesi aracılığıyla  kamuya açık hale getirdi.

Eurovision'a eleştiriler ve tartışmalar

Yarışma hem müziksel hem de siyasi içeriğiyle ilgili eleştiri konusu oldu. Örneğin, nadiren de olsa, bazı ülkeler komşu ülkenin performansını sergilemesi esnasında ya da puanı açıklanırken yuhalandı. Son olarak 2014 ve 2015 yıllarında Rusya, finale kaldığında ve yüksek puanlar aldığında ağır bir şekilde yuhalandı. Bu yuhalanma Ukrayna'ya Rus askeri müdahalesi ve ülkenin LGBT hakları ile ilgili politikasına muhalefetten kaynaklandı.

Müzikal üslup ve sunum

Şarkılar, zıt müzikal zevklere sahip çok uluslu bir izleyiciye sunuluyor ve ülkeler, mümkün olduğunca çok insanın kendilerine oy vermesini istiyorlar. Bu durum yarışmanın Türküler, etnik ritimler ve yerel pop tarzında sunumları güç gösterisi olarak nitelendirilmesine yol açtı. Bununla birlikte bu geleneksel durum, 2006 yılında özellikle sert rock grubu Lordi'nin zaferi ile kırıldı. Eurovision görsel bir şov olduğu için, müzik dışında pek çok gösteri puan verenlerin dikkatini çekti, özellikle aydınlatma sistemleri ve piroteknik geliştirildi. Bazı zamanlar da tuhaf on-stage tiyatroya, kostümlere, açık kıyafet kullanımına yol açtı.

Eurovision'da siyasi ve coğrafi oylama

Yarışma, siyasi ön yargılardan dolayı uzun süredir eleştirilmekte. İnsanlardaki genel algı, jüri ve telefon ile oy verenler kişilerin, şarkıların müzikal değerlerinden ziyade ulusların diğer ülkelere olan ilişkilerine dayanan puan vermeleri şeklindedir. Eurovision oy paternlerine ilişkin bir çalışmaya göre, bazı ülkeler sıklıkla aynı ülke bandına aynı şeklide oylama yaparak "kümeler" veya "klikler" oluşturma eğilimine girmişlerdir. Başka bir araştırmaya göre, 2006 yılı itibarıyla, oy bloklarının en az iki kez yarışmanın sonucunu önemli ölçüde etkilediği ortaya konmuştur. Öte yandan bazı ülkelerin benzer müzik beğenileri ve kültürleri yüzünden orantısız olarak yüksek puan verdikleri, benzer dilleri konuştukları için birbirlerinin müziğini takdir ettikleri görülmüştür.

Örneğin, 1980 yılından beri Birleşik Krallık'ın Eurovision'da tanınmış bir temsilcisi olan Terry Wogan, 2008 yılında BBC One'dan yayınlanan "Sadece oy hakkının kullanılması gerektiği" gerekçesiyle adından söz ettiren yalnızca üç sunucudan biri idi. Sunucu kendi ulusu adına peşin hüküm vererek: Biz [Birleşik Krallık] kendi başımıza çok iyi bir şarkımız, çok iyi şarkıcılarımız, son olarak da biz bir araya geldik, başka bir fiyaskonun başında olmak istemiyorum "dedi.

Bir diğer etkili faktör, belirli ülkelerde yaşayan gurbetçilerin ve etnik azınlıkların yüksek oranlarda olmasıdır. Jüriler ve tele seçmenler kendi ülkeleri için oy kullanamazlar ancak gurbetçiler menşei oldukları ülkeler için de oy kullanabilirler.

Her bir ülke tarafından dağıtılacak toplam puan sayısı ülke nüfusuna bakılmaksızın eşittir. Dolayısıyla, daha büyük nüfusa sahip ülkelerdeki seçmenler, yarışma sonucunu etkilemek için küçük ülkelerde oylamada daha fazla güce sahip hale gelmişlerdir. Örneğin, San Marino, aralarındaki geniş coğrafi ve nüfus farklılıklarına rağmen Rusya ile aynı oylama gücüne sahip olmuştur.

Oylama bloklarının etkisini azaltmaya çalışmak için ulusal jüriler, 2009 yılı finalinde tele oylamanın yanı sıra yeniden oy vermeye başladı. Her biri oyların %50'sine katkıda bulundu. Bu karma sistem 2010 yılında yarı finale uygulanacak şekilde genişletildi. Bununla birlikte, 1994 yılından bu yana hiçbir ülke üst üste iki yıl kazanamadı ve İsveç'te 2011 ve 2012 yılı ikinci yarı finalinde oynayan farklı ülkeler kazandı. Bir çoğu Güney Kıbrıs ve Yunanistan gibi iki ülke her yıl kendilerine en yüksek derece olan 12 puanı vermelerinden dolayı, 7, 8 veya 10 puan gibi diğer yüksek oy kademeleri ve belirli puan girdileri ülkelerin sayısal toplamlarını etkiledi.

Eurovision'a katılan şarkıların sırası

2013 yılından itibaren yarı finallerde ve finalde oynanacak olan final yarışmaları ve yarı final yarışmalarının şovları, prodüktörler tarafından kararlaştırılıp EBU İcra Süpervizörü ve Referans Grubu tarafından onaylandı. Bir "ayırma çizgisi (allocation draw)", finaller ve yarı finallerdeki yarışmacıların belirlenmesi için birinci veya ikinci yarıyı gerçekleştirmek üzere her milletten seçici jüri belirlenir. 2013 yılı öncesinde, yarışma sıralaması kura ile seçildi (halbuki ev sahibi olan ulus kendi performansını gerçekleştirirken haksızlık yapmamak için rastgele karar verilirdi). Prosedürdeki değişiklik, gösteriyi daha heyecanlandırıcı hale getirmek, tüm yarışmacıların öne çıkma şansı bulmalarını sağlamak ve birbirine benzeyen gösterilerinin tekrarını önlemeyi amaçlıyordu. Bu karar, hem taraftarlarda hem de yayıncılarda farklı tepkilere yol açtı. Bazı taraftarlar, yeni prosedürün yolsuzluk riski taşıdığını, ortaya konulan yeni sistemin bazı ülkelere fayda sağlayacak şekilde manipüle edilebileceğini iddia ettiler. Çünkü yarışma sırasının sonuca etkisinin önem taşıdığını düşündüler. 2016 yılında yapılan yarışmada hiç kazanmamış 21 numaralı gösteri kazanırken sadece 2 ve 16 numaralı sıra kazanmamış olarak kaldı. Pozisyonu 17 numara olan sıra 7 galibiyet alarak en çok galibiyet alan oldu. Pozisyon numaraları 25, 26 ve 27 olanlar da kazanamadı, ancak birçok katılımcıyla çok az final grubuna katılma hakkı kazandı.

Eurovision şarkı yarışmasına alternatif yarışmalar

Eurovision Şarkı Yarışmasının yıllar geçtikçe dağılma sürecine girmesi yeni ulusal ve uluslararası yarışmaların ortaya çıkmasına sebep oldu.

Halen düzenlenen benzer yarışmalar şunlardır:

  • 1967 yılından bugüne her yıl düzenlenen Baltık Şarkı Yarışması Östersjöfestivalen, İsveç Karlshamn'da düzenlenmektedir.
  • Galler'in her yıl düzenlediği Cân i Gymru (1969-72, 1974-), İngiltere'nin geri kalanından ayrı olarak 1969 yılı Eurovision Şarkı Yarışması'na katılmakla ilgili BBC Cymru'nun ön seçme şovu olarak tasarlandı ve uygulandı.
  • Karayipler Şarkı Festivali (1984-), Karayipler Yayın Birliği üyeleri arasında her yıl düzenlenmektedir.
  • Arnavutluk'un başkenti Tiran'da her yıl düzenlenen Festivali i Këngës (1962-), 2003 yılından bu yana Arnavutluk'tan Eurovision Şarkı Yarışması'na girecek yarışmacıyı belirlemek için yapılmakta.
  • Liet-Lávlut (2002-), Avrupa Etnik azınlıklar ve dilleri arasında her yıl düzenlenen bir yarışmadır. İlk önce Friesland'da düzenlendi.
  • Junior Eurovision Şarkı Yarışması (2003-), 14 yaşın altındaki Avrupalı çocuk sanatçılar için düzenlenmektedir.
  • Asya Song Festivali (2004-), her yıl Güney Kore'de düzenleniyor.
  • ABU Şarkı Festivalleri (2012-), iki Asya Pasifik versiyonu, iki yılda bir düzenlenen ABU Radyo Şarkı Festivali ve yıllık ABU TV Şarkı Festivali.
  • Türkvizyon Şarkı Yarışması (2013-), 2013 yılının Aralık ayında Türk bağlantıları olan ülkeler ve özerk bölgeler arasında başlatılan bir yarışmadır.

Artık düzenlenmeyen benzer yarışmalar şunları içerir:

  • Polonya'nın Sopot kentinde düzenlenen Sopot Uluslararası Şarkı Festivali (1961-80, 1984-2003, 2005-09, 2012-14).
  • Castlebar Şarkı Yarışması (1966-86, 1988), her yıl Castlebar, County Mayo, İrlanda'da yapıldı.
  • Yamaha Müzik Festivali, ayrıca Tokyo, Japonya'da her yıl düzenlenen Dünya Popüler Şarkı Festivali (1970-87, 1989) olarak da adlandırıldı.
  • OTI Festivali (1972-98,2000), Portekiz, Brezilya ve Avrupa, Güney ve Kuzey Amerika Latin Amerika ülkeleri arasında gerçekleşen yarışmaydı. Yarışmaya katılan ülkeler sadece İspanyolca ve Portekizce şarkı söyleyebiliyordu.
  • Intervision Şarkı Yarışması (1977-80, 2008), orjinal olarak Avrupa ve Finlandiya'nın Doğu Bloku ülkelerinde düzenlenmiştir. Post-Sovyet devletleri ve Şanghay İşbirliği Örgütü üyeleri arasında düzenledi.
  • İskandinavya ve Finlandiya'da 16 yaşın altındaki sanatçılar için MGP Nordic adlı yarışma düzenlendi. (2002, 2006-09).
  • Dünya Oriental Müzik Festivali (2005), Avrupa ve Asya'dan katılımcılar ile gerçekleşti.
  • Bundesvision Şarkı Yarışması (2005-15), her yıl Almanya'nın 16 eyaleti arasında düzenlendi.